Κριτήρια και μέτρηση της απόδοσης του δημοσίου υπαλλήλου στο home office: πώς να αξιολογήσουμε τον δημοσίο υπάλληλο που βρίσκεται εκτός οπτικής αλληλεπίδρασης

Όταν ο δημοσιος υπάλληλος κάθρευται στο γραφείο του πίσω από την πόρτα με το πινακίδιο, ο διευθυντής μπορεί να μπει, να δει τι κάνει, να ακούσει τηλεφωνική συνομιλία και να δει την φόρτωση. Αλλά όταν ο υπάλληλος περνάει σε εργασία από το σπίτι, αυτός ο έλεγχος εξαφανίζεται. Ανακύπτει ο κύριος ερώτημα: πώς να κατανοήσουμε αν εργάζεται ή απλώς είναι συνδεδεμένος; Πώς να μετρήσουμε την ποιότητα της εργασίας του αν δεν τον βλέπουμε φυσικά; Το home office του δημοσίου υπάλληλου δεν είναι απλώς άνεση, αλλά και πρόκληση για το σύστημα διαχείρισης που απαιτεί νέες προσέγγισης στην αξιολόγηση της εργασίας.

Γιατί τα παραδοσιακά μέσα δεν λειτουργούν

Στη δημόσια υπηρεσία για πολλά χρόνια λειτουργούσε ο κανόνας της παρουσίας. Αν ο εργαζόμενος βρίσκεται στο σημείο, εργάζεται. Αυτός ο τρόπος δεν είναι αποτελεσματικός στο home office. Δεν είναι δυνατό να αξιολογήσουμε τον υπάλληλο με βάση πόσο συχνά είναι συνδεδεμένος, πόσο γρήγορα απαντά στο μηνυαρίο ή πόσο πολύ διατηρεί τον δάκτυλο στο ενεργό οθόνη. Αυτές οι μετρικές καταγράφουν την δραστηριότητα, αλλά όχι το αποτέλεσμα. Επιπλέον, προκαλούν την ψευδαίσθηση της εργασίας: ο εργαζόμενος μπορεί να «κλικάρει» στο οθόνη, αλλά να μην λύνει προβλήματα.

Δεύτερος κίνδυνος είναι η προτίμηση στις μορφικές δείκτες. Για παράδειγμα, το αριθμό των εκδομένων εγγράφων ή των χειρισμένων αιτημάτων μπορεί να αυξηθεί εύκολα στο κόστος της ποιότητας. Στο γραφείο ο διευθυντής μπορούσε να αξιολογήσει αυτό το από το περιεχόμενο των εγγράφων, ενώ στο εξ αποστάσεως - μόνο από τα ξηρά στοιχεία που είναι εύκολα «αυξημένα».

Τρίτη πρόκληση είναι η θολή ευθύνη. Στο home office είναι πιο δύσκολο να παρακολουθηθεί ποιος ακριβώς καθυστερεί την συμφωνία ή επιτρέπει λάθη. Όταν η ομάδα είναι απομονωμένη, είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε τα προσωπικά αποτελέσματα από τα συνολικά.

Κρίσιμα κριτήρια απόδοσης του δημοσίου υπάλληλου σε εργασία από το σπίτι