συχνά ακούγεται: «Προφησίες αθλητισμός είναι κατεστραμμένο, και ο αθλητισμός αθλητής είναι υγεία». Αλλά είναι έτσι στην πραγματικότητα; ας το εξετάσουμε χωρίς προκαταλήψεις τι είναι πιο χρήσιμο για το σώμα και την ψυχή: να τρέχει για τα μετάλλια ή απλά για την ψυχή.

Βαρύτητα: διαφορετική τιμή μιας ώρας

Ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι ακραίες φορτίες. Απαιτεί να εργάζεται στα όρια των δυνατοτήτων του, συχνά ξεπερνώντας τον πόνο, την έλλειψη ύπνου και την κούραση. Εκπαιδεύσεις 5-6 ωρών την ημέρα, σκληρό πρόγραμμα, ατελείωτοι συλλέκτες. Ο αθλητισμός αθλητή είναι μέτρια. Εκπαιδεύσεις 2-3 φορές την εβδομάδα, η δυνατότητα να παραλείψετε μια εκπαίδευση χωρίς να νιώθετε ένοχοι, ανακτηση σε άνετο ρυθμό. Αν δούμε το καθαρό επίδραση στο καρδιά και τα οστά, ο αθλητισμός αθλητή δίνει περισσότερη ωφέλεια. Ενισχύει το καρδιαγγειακό σύστημα, μειώνει τον κίνδυνο σακχαρώδους διαβήτη και παχυσαρκίας, χωρίς να υπερφορτώνει το σώμα. Ο επαγγελματικός αθλητισμός συχνά οδηγεί σε φθορά των αρθρώσεων, μικροτравμές και χρόνιες πόνους. Παραδοξία: ο επαγγελματίας αθλητής μπορεί να έχει υγεία χειρότερη από τον μέσο αθλητή.

Τραυματισμοί και μακροπρόθεσμες συνέπειες

Ο μεγαλύτερος μειονέκτημα των επαγγελματιών είναι ο τραυματισμός. Σε κάθε είδος αθλητισμού: από το ποδόσφαιρο μέχρι την ολυμπιακή πάλη. Σταθμοί, ρήξη συνδέσμων, σπάσματα, προβλήματα στην σπονδυλική στήλη — αυτό είναι το norm για αυτούς που εκτελούν στο παγκόσμιο επίπεδο. Οι αθλητές αθλητές λιγότερο συχνά τραυματίζονται, καθώς δεν επιταχύνουν τη φόρτιση. Ωστόσο, και αυτοί έχουν ραβδοειδή — π.χ., αν ξεκινήσουν ξαφνικά να τρέχουν. Ωστόσο, οι επαγγελματικοί τραυματισμοί αφήνουν σημάδια για όλη τη ζωή, ενώ οι αθλητικοί συνήθως επούδουν χωρίς συνέπειες. Ειδάλλως, ο επαγγελματικός αθλητισμός επιταχύνει την φθορά των γονάτων και των οστών της οσφυϊκής περιοχής. Σε πολλούς ποδοσφαιριστές μετά τα 35 χρόνια η αρθρίτιδα γίνεται χρόνινη. Οι αθλητές, αντίθετα, τα γόνατα υπηρετούν για περισσότερο.

Το καρδιά: να χτυπάει ή όχι να χτυπάει

Στους επαγγελματίες αθλητές συχνά αναπτύσσεται το «σπορ καρδιάς» — αύξηση του μυοκαρδίου. Αυτό είναι μια προσαρμογή στις φορτίες που μπορεί να οδηγήσει σε αρρυθμίες και حتى σε αιφνίδια στάση της καρδιάς. Οι περιπτώσεις θανάτου νέων αθλητών στη διάταξη συμβαίνουν με ανησυχητική ταχύτητα. Οι αθλητές αθλητές λειτουργούν σε κανονικό πρόγραμμα, ακόμα και εκπαιδευμένοι. Το καρδιά δεν υπερτροφιώνει, αλλά απλά γίνεται ανθεκτική. Η μείωση της πίεσης, η ρύθμιση της καρδιακής ρυθμού — αυτό που δίνει ο αθλητισμός αθλητή, και είναι ασφαλές. Οι επαγγελματίες, από την άλλη πλευρά, εκτίθενται στον κίνδυνο της φυبری της κοιλίας λόγω του συνεχούς υπερπέρανσης της καρδιακής ρυθμού στην περιοχή του αερόβιου όρίου.

Ο ανοσοποιητικό σύστημα: να νοσήσει ή όχι να νοσήσει

Ο αθλητισμός αθλητή ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι μέτριες φορτίες προκαλούν την παραγωγή αντισωμάτων και φαγοκυττάρων. Ο επαγγελματικός αθλητισμός, αντίθετα, καταπιέζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι εύκολοι εκπαιδεύσεις προκαλούν την εκροή κορτιζόλης, η οποία καταπιέζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι επαγγελματίες συχνά νοσούν με αναπνευστικές λοιμώξεις μετά από διαγωνισμούς. Αυτό ονομάζεται «ανοιχτό παράθυρο» — ένας περίοδος, κατά την οποία ο οργανισμός είναι αδύναμος. Οι αθλητές, αντίθετα, έχουν σχεδόν καθόλου τέτοιου παραθύρου, καθώς οι φορτίες δεν εξαντλούν τους πόρους. Επομένως, οι επαγγελματίες νοσούν συχνά περισσότερο από τους «οικιακούς» συναδέλφους τους.

Ψυχολογία: χαρά ή άγχος

Εδώ η διαφορά είναι ακόμα πιο εμφανής. Ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι συνεχής πίεση. Ο αθλητής εξαρτάται από τους αποτελέσματα, από τους χορηγούς, από τον προπονητή. Ζει με τον φόβο να χάσει και να χάσει τον συμβόλαιο του. Αυτό οδηγεί σε άγχος, κατάθλιψη, εξάντληση. Ο αθλητισμός αθλητή δίνει την χαρά της κίνησης, την απόλαυση του διαδικασμού. Δεν είστε υποχρεωμένοι να κερδίσετε, απλά αποκτάτε δοφάμιν. Μπορείτε να έρθετε στην εκπαίδευση με κακή διάθεση και να φύγετε με χαμόγελο. Στους επαγγελματίες αυτό συμβαίνει σπάνια — η διάθεσή τους εξαρτάται από το αποτέλεσμα. Επομένως, για την ψυχή, ο αθλητισμός αθλητή είναι αντιдепρεςάντη, ενώ ο επαγγελματικός αθλητισμός συχνά είναι πηγή άγχους.

Διάρκεια ζωής: μύθοι και πραγματικότητα

Οι έρευνες δείχνουν ότι οι επαγγελματίες αθλητές ζουν κατά μέσο όρο όχι περισσότερο, και μερικές φορές λιγότερο, από τους κανονικούς ανθρώπους. Ειδικά για τους επαφές αθλητισμού (ποδόσφαιρο, αμερικανικό ποδόσφαιρο, μπέιζμπολ). Ο υψηλός φθόρος του σώματος, οι χρόνιες τραυματισμοί, τα προβλήματα της καρδιάς μειώνουν τη ζωή. Οι αθλητές, αντίθετα, ζουν περισσότερο, επειδή διατηρούν τον τόνο, αλλά δεν καταστρέφουν το σώμα τους. Σύμφωνα με ορισμένα δεδομένα, οι τακτικές φυσικές ασκήσεις με μέτρια ένταση αυξάνουν τη ζωή κατά 3-5 χρόνια. Αλλά οι έντονες ασκήσεις, αντί να αυξάνουν, σε ορισμένες περιπτώσεις μειώνουν. Επομένως, για το μακροζωία είναι καλύτερο να είστε αθλητής.

Επενδύσεις σε υγεία

Ο επαγγελματικός αθλητισμός απαιτεί τεράστιες δαπάνες για την αποκατάσταση: μασάζ, φυσιοθεραπεία, ανακτηση, φάρμακα. Αυτές οι δαπάνες συχνά καλύπτουν τα έσοδα από τον αθλητισμό, ειδικά αν ο αθλητής δεν βρίσκεται στην κορυφή. Ο αθλητισμός αθλητή κοστίζει φθηνά: παπούτσια, μορφή, άδεια για το κολυμβητήριο. Και φέρνει περισσότερη ωφέλεια για την υγεία, επειδή δεν ξοδεύετε πόρους για το «καπνίζουν τις τρύπες». Επομένως, ο αθλητισμός αθλητή είναι μια προσοδοφόρα επένδυση στο σώμα σας, ενώ ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι επικίνδυνη.

Όταν ο επαγγελματικός αθλητισμός μπορεί να είναι χρήσιμος

Αλλά δεν είναι τόσο απλό. Υπάρχουν είδη αθλητισμού όπου οι επαγγελματίες διατηρούν την υγεία τους λόγω της σφιχτής ιατρικής. Για παράδειγμα, κολύμπι ή ελαφρύς αθλητισμός (τρέξιμο σε μακρύτερες αποστάσεις). Εκεί ο τραυματισμός είναι χαμηλότερος, και η ιατρική είναι καλά αναπτυγμένη. Επιπλέον, ο επαγγελματικός αθλητισμός δίνει την τάξη και την θέληση, που μπορεί να βοηθήσει στη ζωή. Αλλά αυτό είναι περισσότερο ένα παράπτωμα παρά η ωφέλεια για την υγεία. Συνολικά, αν επιλέξετε μεταξύ «打破记录» και «απλά να είσαι ενεργός», η δεύτερη επιλογή είναι σχεδόν πάντα καλύτερη για το σώμα. Η υγεία δεν κερδίζεται σε διαγωνισμούς. Μόνο μπορεί να διατηρηθεί.

Ο ιδανικός ισορροπία: ημιεπαγγελματικός προσέγγιση

Ο ιδανικός τρόπος είναι ο αθλητισμός αθλητή με στοιχεία σοβαρής προετοιμασίας. Δηλαδή τακτικές εκπαιδεύσεις, έξυπνος προπονητής,脉搏ς μέτρηση, σχέδιο διατροφής, αλλά χωρίς μανία και χωρίς θυσίες. Μπορείτε να συμμετάσχετε σε αθλητικά τουρνουά, να θέσετε στόχους, αλλά όχι να τους θέσετε πάνω από την υγεία. Αυτός ο τρόπος δίνει σχεδόν όλους τους πλεονεκτήσεις των επαγγελματιών (φόρμα, επιτεύγματα, αυτοπεποίθηση) και σχεδόν όλους τους πλεονεκτήσεις των αθλητών (Άνεση, απόλαυση, ασφάλεια). Αυτός ο ισορροπία συνιστάται από τους γιατρούς και τους αθλητικούς ψυχολόγους.

Τι να επιλέξετε; Αν έχετε πάνω από 20 και είστε έτοιμοι να αφιερώσετε τη ζωή σας στον αθλητισμό, η επαγγελματική διαδρομή έχει το δικαίωμα να υπάρχει. Αλλά αν σας ενδιαφέρει η υγεία, η μακροζωία και το να μην πονάτε από τα γόνατα στα 50 σας, ο αθλητισμός αθλητή είναι σαφώς καλύτερος. Η υγεία δεν κερδίζεται σε διαγωνισμούς. Μόνο μπορεί να διατηρηθεί.

Permanent link to this publication: