Πώς να αντιμετωπίσετε το κενό και την εξάντληση στη δουλειά: το επιστροφή του νοήματος

Φτάνετε στη δουλειά, κάθεστε στο γραφείο, ανοίγετε το laptop — και μέσα υπάρχει κενό. Δεν νιώθετε πλέον οργή, ενοχλητικότητα, ούτε και κόπωση στο παραδοσιακό νόημα. Απλώς εκτελείτε μηχανικά δράσεις που κάποτε φαινόταν σημαντικές, αλλά τώρα θυμίζουν δρόμο γύρω-γύρω. Αυτό το κράμα ονομάζεται επαγγελματική εξάντληση, αλλά ο κύριος σύμπτωμα είναι η απώλεια νοήματος. Όταν η δουλειά σταματά να είναι μέρος της ζωής σας, μετατρέπεται σε ατέρμονα σειρά εργασιών, έρχεται αυτό το κενό που θέλετε να ξεφύγετε, αλλά δεν υπάρχει πού. Πώς να το αντιμετωπίσετε και αν είναι δυνατόν να επαναφέρετε την αίσθηση ότι η δουλειά σας έχει σημασία;

Η φύση του κενού: γιατί η δουλειά σταματά να γεμίζει

Το κενό στη δουλειά δεν είναι αδυναμία και δεν είναι αδυναμία. Είναι σήμα ότι έχει διαταραχθεί η σύνδεση μεταξύ των ενεργειών σας και των αποτελεσμάτων τους, μεταξύ των προσπαθειών σας και της αναγνώρισης τους. Οι ψυχολόγοι το ονομάζουν «σύνδρομο αδυναμίας νοήματος». Όταν δεν βλέπουμε πώς η δουλειά μας επηρεάζει τους άλλους, όταν μας δεν παρατηρούν, όταν οι εργασίες επαναλαμβάνονται χωρίς εξέλιξη, ο εγκέφαλός μας σταματά να εκκρίνει ντοπαμίνη — το ορμόνι της μοτίβασης. Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε, αλλά σταματάμε να απολαμβάνουμε αυτό.

Ειδικά έντονα αισθάνονται αυτό οι επαγγελματίες που εργάζονται με πληροφορίες και όχι με υλικά αντικείμενα. Οι υπάλληλοι γραφείου, οι διευθυντές, οι ελεύθεροι επαγγελματίες — όλοι αυτοί που εργάζονται με πληροφορίες, συχνά συναντούν αυτό το πρόβλημα. Ο κόπος τους είναι αόρατος, δύσκολο να μετρηθεί και συνήθως υποτιμάται - από τους άλλους και από τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Επιπλέον, μια άλλη αιτία του κενού είναι η απόκλιση μεταξύ των αξιών του ανθρώπου και των αξιών της οργάνωσης. Όταν εργάζεστε σε μια εταιρεία που δηλώνει ένα και κάνει άλλο, ή όταν οι προσωπικές σας στόχοι δεν ταιριάζουν με τους στόχους της ηγεσίας, δημιουργείται ένας εσωτερικός συγκρούσεις. Μπορεί να είναι ανείδητος, αλλά καταναλώνει πόρους και δημιουργεί αυτό το κενό που γεμίζει όλο το χώρο της εργασίας.

Η εξάντληση ως αποτέλεσμα: όταν το κενό γίνεται χρόνια

Το κενό δεν έρχεται μόνο. Αναγκαστικά συνοδεύεται από αίσθημα εξάντλησης, цинισμό και μείωση της επαγγελματικής απόδοσης. Αυτό είναι το κλασικό τρίπτυχο της εξάντλησης, όπως περιγράφηκε από τον ψυχολόγο Ηερμπερτ Φρέι登μπεργκ. Αλλά ενώ η κόπωση μπορεί να θεραπευτεί με διακοπές, το κενό απαιτεί πιο βαθιά εργασία.

Όταν νιώθετε κενό, σταματάτε να βλέπετε τον σκοπό της δουλειάς σας. Δεν ξέρετε γιατί το κάνετε, και αυτό είναι το χειρότερο. Μπορείτε να είστε πολύ απασχολημένοι, αλλά να νιώθετε ότι η ζωή σας περνάει δίπλα σας. Εργάζεστε για να κερδίσετε χρήματα, αλλά τα χρήματα δεν είναι αρκετοί για να γεμίσουν το κενό, γιατί δεν γεμίζουν το κενό.

Είναι ενδιαφέρον ότι το κενό μπορεί να είναι ένας μηχανισμός προστασίας. Η ψυχή σας λέει: «Σταματήστε, δεν μπορώ να εκπέμπω συναισθήματα που δεν έχω. Ανακράτησα τα συναισθήματα για να μην καταρρεύσω». Αυτό είναι σαν αναισθησία - σταματάτε να νιώθετε τον πόνο, αλλά μαζί του και τη χαρά. Και αυτό το κράμα γίνεται επικίνδυνο, γιατί μπορεί να προχωρήσει σε κατάθλιψη ή αγχώδες διαταραχή.

Ο πρώτος βήμας: να αναγνωρίσετε και να ονομάσετε

Ο πρώτος βήμας για να βγείτε από το κενό είναι να αναγνωρίσετε ότι βρίσκεστε σε αυτό. Μη δραπετεύετε, μη σβήνετε αυτό το συναίσθημα με δουλειά, αλκοόλ ή ατελείωτη παρακολούθηση κοινωνικών δικτύων. Απλά πείτε στον εαυτό σας: «Ναι, τώρα μου είναι κενό. Η δουλειά μου έχασε το νόημα για μένα». Αυτό δεν είναι καταδίκη, αλλά διάγνωση. Και κάθε διάγνωση είναι ήδη η μισή θεραπεία.

Προσπαθήστε να κρατήσετε ένα ημερολόγιο συναισθημάτων. Κάθε μέρα γράψτε τι νιώθετε στη δουλειά, σε ποια στιγμή σας γίνεται πιο τόσο, και όταν, αντίθετα, εμφανίζεται τουλάχιστον μια φλόγα ενδιαφέροντος. Αυτές οι σημειώσεις θα σας βοηθήσουν να δείτε τις τάσεις και να καταλάβετε τι ακριβώς προκαλεί το κενό. Ίσως είναι συγκεκριμένες εργασίες, ή επικοινωνία με συναδέλφους, ή η ατμόσφαιρα στο γραφείο.

Ο δεύτερος βήμας: να επαναφέρουμε τη σύνδεση με το αποτέλεσμα

Το κενό συχνά προκύπτει από το ότι δεν βλέπουμε το αποτέλεσμα της εργασίας μας. Αναλύουμε γράμματα, συντάσσουμε αναφορές, διοργανώνουμε συνεδρίες - αλλά πού είναι ο τελικός προϊόν; Πού είναι ο άνθρωπος που γίνεται καλύτερος από την εργασία μας; Είναι σημαντικό να επαναφέρουμε αυτή τη σύνδεση. ξεκινήστε με το μικρό: στο τέλος της ημέρας γράψτε τρία συγκεκριμένα πράγματα που έχετε κάνει και το επίδρασμά τους σε κάποιον ή κάτι. Για παράδειγμα: «Βοήθησα στον συναδέλφο να διευκολύνει τον αναφορά, και κατάφερε να την παραδώσει έγκαιρα». ή «Οπτιμείσα τον διαδικασία και τώρα χάνουμε 15 λεπτά λιγότερο για αυτήν».

Αν η δουλειά σας δεν προβλέπει άμεση επαφή με ανθρώπους, βρείτε εμμέσες τρόπους να επηρεάσετε. Για παράδειγμα, μπορείτε να ζητήσετε ανατροφοδότηση από αυτούς που χρησιμοποιούν τα προϊόντα σας. Ακόμα και μια απλή ευχαριστία από τον πελάτη μπορεί να γεμίσει το νόημα μιας ολόκληρης μήνα δουλειάς.

Ο τρίτος βήμας: να επανεξετάσουμε τον διαδικασία εργασίας

Το κενό συχνά προκύπτει από τη μονατονία. Αν κάθε μέρα κάνετε το ίδιο, ο εγκέφαλός σας σταματά να ανταποκρίεται στα ερεθίσματα. Προσπαθήστε να εισάγετε αλλαγές στον διαδικασία εργασίας σας: μάθετε ένα νέο εργαλείο, αλλάζετε τη σειρά των εργασιών, ξεκινήστε να μεταβιβάζετε ό,τι μπορεί να μεταβιβάζεται και να αναλάβετε ό,τι θέλατε να δοκιμάσετε από καιρό.

Συχνά βοηθά η αλλαγή του φυσικού περιβάλλοντος. Εργαστείτε σε άλλο μέρος - σε καφέ, σε κοινόχρηστο γραφείο, στον αέρα, αν επιτρέπει ο καιρός. ή απλά μετακινήστε τον πίνακα, προσθέστε ένα νέο φυτό, αλλάζετε τη φόντα στο φακό. Αυτό φαίνεται μικρή, αλλά τέτοιες μικρές ενέργειες επαναφέρουν το αίσθημα ελέγχου στη ζωή σας.

Επίσης, ένα ισχυρό εργαλείο είναι η εκπαίδευση. Όταν μαθαίνετε κάτι νέο, ο εγκέφαλός σας εκκρίνει ντοπαμίνη. Εγγραφείτε σε ένα μάθημα που δεν έχει άμεση σχέση με τη δουλειά σας, αλλά θα επεκτείνει τον ορίζοντά σας. Αυτό όχι μόνο θα αλλάξει την προσοχή σας, αλλά μπορεί να ανοίξει νέες προοπτικές.

Ο τέταρτος βήμας: να επανεξετάσουμε τις αξίες και τους στόχους μας

Ποτέ το κενό δεν προκύπτει γιατί μεγαλώσατε από τη θέση σας. Έγινα πιο έξυπνη, πιο έμπειρη, αλλά οι εργασίες παραμένουν οι ίδιες. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ρωτήσετε τον εαυτό σας: «Τι πραγματικά θέλω; Ποια δουλειά θέλω να κάνω; Τι είναι σημαντικό για μένα;». Ίσως έχει έρθει η ώρα να αλλάξετε δουλειά, θέση ή ακόμα και επαγγελματική κατεύθυνση.

Αλλά δεν είναι απαραίτητο να φύγετε από τη δουλειά για να αλλάξετε τη ζωή σας. Ποτέ δεν είναι αρκετό να αλλάξετε το κενό: να επικεντρωθείτε στις εργασίες που έχουν παραμείνει στο συρτάρι, ή να ξεκινήσετε ένα έργο που έχετε αναβάλει για καιρό. ή απλά να αναλάβετε περισσότερη ευθύνη - αυτό μπορεί να δώσει αίσθηση ανάπτυξης.

Είναι σημαντικό επίσης να διαχωρίσετε τη δουλειά σας από την ταυτότητά σας. Είσαι άνθρωπος, δεν είναι η θέση σου. Είσαι άνθρωπος που εκτός της δουλειάς έχει χόμπι, οικογένεια, ενδιαφέροντα. Αν η δουλειά δεν προσφέρει χαρά, βρείτε αυτή τη χαρά σε άλλες περιοχές. ξεκινήστε την εθελοντική εργασία, τον αθλητισμό, τη δημιουργικότητα. Αυτό θα σας βοηθήσει να νιώσετε ότι δεν είστε κενά, αλλά γεμάτοι, γεμάτοι κάτι άλλο.

Ο πέμπτος βήμας: να δημιουργήσουμε ένα σύστημα υποστήριξης

Είναι δύσκολο να αντιμετωπίσετε το κενό μόνοι σας. Βρείτε ανθρώπους που κατανοούν τι περνάτε. Αυτοί μπορεί να είναι συναδέλφοι που νιώθουν κόπωση, ή φίλοι εκτός εργασίας. Επικοινωνήστε, μοιραστείτε, συζητήστε. Μερικές φορές η απλή συζήτηση του προβλήματος μειώνει τη δύναμη του.

Αν το κενό έχει προχωρήσει σε κατάθλιψη ή αγχώδες διαταραχή, μην διστάσετε να συμβουλευτείτε έναν ψυχολόγο. Η επαγγελματική υποστήριξη μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική. Ο ειδικός θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τις αιτίες του κενού και να βρείτε τρόπους να το αντιμετωπίσετε.

Και μην ξεχνάτε τον ξεκούραση. Ο πραγματικός ξεκούραση, όταν δεν είστε απλά στο σαλόνι, αλλά ασχολείστε με αυτό που σας δίνει ενέργεια. Για κάποιον είναι ενεργός αθλητισμός, για κάποιον ταξίδια, για κάποιον ανάγνωση. Βρείτε το δικό σας.

Σύνοψη

Το κενό στη δουλειά δεν είναι καταδίκη, αλλά σύμπτωμα. Σύμπτωμα ότι η ζωή σας χρειάζεται αναθεώρηση. Μπορείτε να γεμίσετε το κενό νόημα, αν επαναφέρετε τον έλεγχο στη δραστηριότητά σας, δείτε τα αποτελέσματα της εργασίας σας, ανανεώσετε τους στόχους σας και βρείτε υποστήριξη σε άλλες περιοχές της ζωής σας. Η δουλειά είναι μέρος της ζωής, αλλά όχι όλη η ζωή. Και όταν καταλάβετε αυτό, το κενό δεν θα είναι ατελείωτο, αλλά μια προσωρινή διακοπή για νέο στάδιο. θυμηθείτε: το πιο δύσκολο είναι να αναγνωρίσετε το πρόβλημα. Όλα τα άλλα είναι ο δρόμος προς τη λύση του.

Permanent link to this publication: