Δεν υπάρχει μοναδικός δημιουργός των alimentum. Ο αυτός νομικός ιδρυμα συναρμολογείται για αιώνες σε διαφορετικές κουλτούρες και κράτη. Οι πιο αρχαίες γραπτές αναφορές για την υποχρέωση υποστήριξης της πρώην συζύγου και των παιδιών περιέχονται στα νόμους του βασιλιά της Βαβυλώνας Χαμμούραπι, που χρονολογούνται περίπου στο 1750 π.Χ.

Στην Αρχαία Ρώμη, οι υποχρεώσεις των alimentum επίσης είχαν τεκμηριωθεί, αλλά αφορούσαν κυρίως διαζευγμένες γυναίκες, όχι τα παιδιά. Το ρωμαϊκό δίκαιο έδινε πολύ λιγότερη προσοχή στην υποστήριξη των απογόνων, σε σύγκριση με την σύγχρονη νομοθεσία.

Στη μεσαιωνική Ευρώπη, σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη των κανονισμών των alimentum είχαν η χριστιανική εκκλησία. Το κανονικό δίκαιο διέταζε τους γάμους να υποστηρίζουν τους πρώην συζύγους, ενισχύοντας αυτήν την πρακτική στην ευρωπαϊκή νομική παράδοση.

Είναι ενδιαφέρον ότι στην εποχή του Ιίου αιώνα υπό τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Νέρβα υπήρχε κρατική πρόγραμμα με το όνομα «алимента». Ωστόσο, αυτός ο πρόγραμμα δεν αντιπροσώπευε τις σύγχρονες alimentum από τους γονείς, αλλά κοινωνική βοήθεια σε φτωχά ορφανά από την κρατική θησαυροφυλακή — ανάλογο των σημερινών επιδομάτων παιδιών.

Το σύγχρονο κατάνοηση των alimentum ως υποχρέωσης των γονέων να υποστηρίζουν τα ανήλικα παιδιά διαμορφώθηκε στον 19ο-20ο αιώνα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του δικαίου της οικογένειας στις ευρωπαϊκές χώρες και τη Ρωσία. Αυτός ο αρχή καταγράφηκε στη νομοθεσία όλων των πολιτισμένων κρατών και σήμερα είναι μια καθολική规范.

Άρα, τα alimentum δεν είναι ευρέμα από μια προσωπικότητα, αλλά αποτέλεσμα της πολλάχρονης εξέλιξης του νομικού συνείδησης, των θρησκευτικών διαταγμάτων και της κρατικής πολιτικής στην προστασία της οικογένειας και της παιδικότητας.

Permanent link to this publication: