Τε니ς — ένα παιχνίδι για όλη τη ζωή. Αυτό λένε. Αλλά στον μεγάλο αθλητισμό, όπου κάθε μικρό δευτερόλεπτο μετράει, όπου η ταχύτητα της σserve είναι 200 χιλιόμετρα, όπου μετά από ένα τριώροφο ματς τα πόδια σου χτυπούν και την επόμενη μέρα, — μπορείς να παραμείνεις ανταγωνιστικός μετά τα 40; Ας δούμε. Δεν είναι απλώς να παραμείνεις ανταγωνιστικός, αλλά να νικάς, να κερδίζεις τίτλους, να打破 ρεκόρ. Ο μεγάλος τε니ς μετά τα 40 δεν είναι θαύμα. Είναι επιστήμη, η πιο σκληρή δισκοπώληση και μια νέα φιλοσοφία. Γειά σας στους ήρωες που έγραψαν νέες κανόνες.

Ρότζερ, Σερένα και εταιρεία: ποιοι επέκτειναν τη νεότητα

Ας ξεκινήσουμε με το εμφανές. Ο Ρότζερ Φεντέρερ ολοκλήρωσε την καριέρα του σε 41 ετών, αλλά σε 40 έπαιζε στα ημιτελικά των Grand Slams και συγκεντρώνονταν πλήρεις σταδία. Η Σερένα Γουίλιαμς μάχονταν για τίτλους σε 40 ετών. Ο θρυλικός Κεν Ρόζουελ κέρδιζε τουρνουά σε 44 ετών. Υπάρχουν και πιο πρόσφατοι παραδείγματα. Ο Φελίσι아νο Λόπες, ο Ισπανός αριστερόχειρας με τον τέλειο court, έπαιζε στο tour μέχρι τα 42 ετών, βγαίνοντας στο court με 20χρονα. Και ο Σουηδός Σταν Βαβρίνκα το 2025 συνεχίσει να δίνει φάσεις στους νέους σε 40 με ετών, κερδίζοντας challengers και μερικές φορές σπάνια να νικάει τους сеμένους στα Grand Slams.

Στο γυναικείο tour, η Βίνους Γουίλιαμς έπαιξε στο Wimbledon σε 43 ετών. Ο ρεκόρ της είναι η νίκη πάνω στον top παίκτη σε 42 ετών. Η Ιαπωνή Αι Σουγκιγιάμα έπαιξε μέχρι τα 42, ενώ η Ιταλίδα Φλαβία Πενέττα ολοκλήρωσε σε 39, αλλά θα μπορούσε να παίζει περισσότερο. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Και όλοι τους έχουν ένα κοινό: δεν απλώς έφτασαν σε μεγάλο ηλικιακό όριο, αλλά ήταν ανταγωνιστικοί.

Φυσιολογία: μπορείς να τρέχεις σαν νέος σε 40;

Το σύντομο απάντηση: όχι. Σε 40 μειώνεται η μέγιστη συχνότητα της καρδιάς, επιβραδύνεται η αποκατάσταση μετά από σπασμένα επιταχύνσεις, μειώνεται η ελαστικότητα των συνδέσμων, μειώνεται η μυϊκή μάζα. Αυτά είναι γεγονότα. Αλλά το μακρύ απάντηση: όλα αυτά επιβραδύνουν την εμπειρία, την τεχνική και την ικανότητα να διανέμεις τις δυνάμεις. Ο τεννιστής στα 40 δεν θα τρέχει από γωνία σε γωνία σαν να τον τρέχει ο πυρσός. Θα χτυπάει πιο σωστά, θα επιλέγει τη θέση πιο έξυπνα, θα χρησιμοποιεί συχνά τα τσεκ και τα κοντινά удары, θα εξοικονομεί την αναπνοή.

Οι έρευνες των αθλητικών φυσιολόγων δείχνουν ότι η κορυφαία αεροβική ικανότητα ενός εκπαιδευμένου αθλητή στα 40 μειώνεται κατά 15-20 τοις εκατό σε σύγκριση με τα 25 ετών. Αλλά ο επαγγελματίας, που εκπαιδεύεται 6 μέρες την εβδομάδα με παιδική επιμονή, η μείωση μπορεί να είναι μόνο 5-10 τοις εκατό. Και η τεχνική που αναπτύσσεται τα 20 χρόνια, έτσι ώστε η μείωση της ταχύτητας να επιβραδύνεται από την ιδανική επιλογή του удара.

Το κύριο πρόβλημα δεν είναι η ανάσα, αλλά η αποκατάσταση. Στα 25 μετά από ένα ματς με πέντε σετ είσαι έτοιμος να παίξεις την επόμενη μέρα. Στα 40 χρειάζεσαι δύο μέρες ξεκούρασης και κρύο μπάνιο, μασάζ, φυσιοθεραπεία, προσεκτική διατάραξη. Επομένως, οι στρατιώτες διαμορφώνουν τον κανονισμό τους διαφορετικά: αποφεύγουν τα μικρά τουρνουά, προστατεύουν τον εαυτό τους για τους σέλεμ. Και αυτός ο υπολογισμός είναι δικαιολογημένος.

Πсихολογία: γιατί οι παλιές λεοπαρδάλεις είναι πιο επικίνδυνες από τους νέους σακάλους

Στα 20 ετών φοβάσαι να χάσεις. Στα 40 — σου αρέσει σχεδόν τίποτα για τον κατάλογο. Αυτό είναι το φονικό όπλο. Ο έμπειρος παίκτης δεν νιώθει άγχος στους break points. Έχει δει χιλιάδες. Ξέρει ότι μετά την κούραση θα έρθει το δεύτερο πνεύμα, αν δεν πανικοβληθείς. Ξέρει να διαβάζει την serve του αντιπάλου από τη θέση του αγκώνα, να σπάει τον ρυθμό, να προκαλεί λάθη.

Ας πάρουμε τον Ρότζερ Φεντέρερ στα τελευταία του χρόνια. Έπαιξε πιο αργά, αλλά κέρδιζε πιο έξυπνα. Δεν έμπαινε σε διαγωνισμούς, έκοβε την πλευρά που δεν είναι άνετη, έβγαινε κοντά στη γραμμή, ολοκλήρωνε τον αγώνα με έναν μόνο χτύπημα. Οι νέοι παίκτες έλεγαν: «Με αυτόν δεν μπορείς να παίξεις. Ξέρει τι θα κάνω πριν να το κάνω εγώ».

Προσθέστε εδώ την κίνητρο. Όταν είσαι 40, κάθε αγώνας μπορεί να είναι ο τελευταίος. Αξιολογείς κάθε στιγμή στο court. Δεν χαλουτρίζεις, δεν παραδίδεις όταν είναι 0:5. Κινηθείς, γιατί αυτό είναι η τελευταία σου άνοιξη. Και αυτή η οργή του γηραιού συχνά σπάει την αθώα αλαζονεία των νέων.

Πώς να εκπαιδεύεσαι μετά τα 40: μυστικά της μακροζωίας

Τι κάνουν οι στρατιώτες για να μην σπάσουν; Πρώτο — αλλάζουν τον όγκο της εκπαίδευσης. Δεν 5 ώρες στο court, αλλά 2-3, αλλά με μέγιστη συγκέντρωση. Δεύτερο — εργασία για τη ευελιξία και την πρόληψη τραυματισμών. Γιόγκα, πιλατес, κολύμπι. Τρίτο — δύναμη χωρίς χτυπητικές βαρύτητες. Κανένα άλμα με βάρη, καμία штάντα στους ώμους. Μόνο απομονωμένα γυμνastic για την ισορροπία και την σταθερότητα. Τέταρτο — ύπνος 9 ωρών και σκληρή δίαιτα. Κανένα αλκοόλ, ελάχιστος ζάχαρη, έλεγχος του γλυκαιμικού δείκτη.

Η Σερένα Γουίλιαμς είπε ότι μετά τα 35 σταμάτησε να τρώει κόκκινο κρέας, πήγε στη ψάρι και τον φυτικό πρωτεΐνη. Ο Φεντέρερ πρόσλαβε προσωπικό κουζίνα για τα τουρνουά. Ο Νόβακ Τζόκοβιτς (ο οποίος επίσης είναι πάνω από 40) προτείνει τη δίαιτα χωρίς γλουτένη και τη μεδитάση. Αυτό δεν είναι φανταστικά. Είναι ανάγκη.

Ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι η ζεστασιά και η κρυοθεραπεία. Πριν από το ματς, οι στρατιώτες ζεσταθούν για μια ώρα, τουλάχιστον. Μετά — μια ώρα κρυοθεραπεία, κρύο μπάνιο, κονσέρβες. Και κάθε μέρα. Αν ο νέος μπορεί να βγει και να χτυπήσει αμέσως, ο γέρος χωρίς ζεστασιά θα σπάσει το μυο στο πρώτο γέιμ.

Μακροζωία: οι κινδύνοι των γονάτων, της σπονδυλικής στήλης, των χεριών

Στους τεννιστές μετά τα 40 είναι ο τυπικός συνδυασμός: τραυματισμοί των μενίσκων, προβλήματα με το αχίλλειο, ο τεννιστικός αγκώνας (ναι, δεν είναι μόνο στους λάτρεις, απλά στους επαγγελματίες είναι χρόνιος), οι δισκώσεις. Αλλά η σύγχρονη αθλητική ιατρική κάνει θαύματα. Πλασμοθεραπεία, πλούσια σε τρομακτόπλασματα. Εισβολές υαλουρονικού οξέος στα συνδέσματα. Ενδεικτικές θεραπείες με κύτταρα. Όλα αυτά είναι ακριβά, αλλά για τους top παίκτες είναι διαθέσιμα.

Κατά την περίπτωση του Βαβρίνκα, έκανε χειρουργική επέμβαση στο γόνατο σε 38 ετών και επέστρεψε σε τρεις μήνες, όχι σε έξι μήνες, όπως προβλέπουν οι γιατροί. Ο μυστικός; Ειδικός πρωτόκολλο αποκατάστασης με κρυοθεραπεία και ατμοσφαιρική καμπίνα. Ή πάρτε τον Μάρεϊ: του έγινε εισβολή με μέταλλο στον οστοσφαίρι του σε 32 ετών και παίζεσε μέχρι τα 37. Μετά τα 40 οι protéσεις είναι συνηθισμένες. Αλλά να παίζεις στο μεγάλο τεννισμό με protéση; Ναι, μπορείς, αν η protéση σχεδιαστεί για την επιθετική πίεση. Ακριβές, αλλά μπορείς.

Εξοπλισμός και τεχνολογία: πώς να διευκολύνεις τη ζωή

Η σύγχρονη ρακέτα για τον στρατιώτη δεν είναι η ίδια με τα 25. Μικρότερος βάρος, μεγαλύτερη επιφάνεια κεφαλής, πιο μαλακή αλυσίδα, μείωση της σκληρότητας. Όλα αυτά μειώνουν τη δόνηση και τη βαρύτητα στο αγκώνα και το χέρι. Η παπούτσια — με επιπλέον αμυράζι στην πίσω περιοχή, συχνά με ατομικές στήλες για το απόσπασμα του στίγματος. Οι κονσέρβες από συντενέωση και τα κονσέρβες — δεν είναι αστείο, αλλά υποχρεωτικό.

Επιπλέον, πολλοί στρατιώτες χρησιμοποιούν κρυογονικές κάψεις μετά από ματς και ειδικούς μασάζ πιστών για την απομάκρυνση της λακτογόνου οξέος. Gadgets για παρακολούθηση της καρδιακής ρυθμού, του επιπέδου του άγχους, της ποιότητας του ύπνου. Όλα αυτά δίνουν επιπλέον ποσοστά που συναθροίζονται στη νίκη.

Παραδείγματα από τον ερασιτεχνικό τεννισμό: 60 ετών και πρώτη μπάλα του κλαμπ

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο μεγάλος τεννισμός δεν είναι μόνο ATP και WTA. Είναι χιλιάδες ερασιτεχνικά τουρνουά, κλαμπικές πρωταθλήματα, εταιρικές λίγες. Εκεί οι άνθρωποι στα 50, 60, 70 παίζουν σε υψηλό επίπεδο. Ο γνωστός "τεννισμός σήνior" είναι μια ξεχωριστή всέχωρη. Οι παγκόσμιοι αγώνες μεταξύ σήνior (ITF Senior Tour) συγκεντρώνουν συμμετέχοντες μέχρι τα 85 ετών. Στην κατηγορία 45+ παίζουν前 επαγγελματίες, που δεν είναι χειρότεροι από τους τρέχοντες top-500. Στην κατηγορία 55+ — άνθρωποι, η serve τους είναι ακόμα 150 χιλιόμετρα την ώρα.

Ένας από τους ενθουσιαστικούς παραδείγματα είναι ο Αμερικανός Γκέιλ Κέις, ο οποίος κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο στην κατηγορία του σε 65 ετών και είχε ενεργό rating ITF. Ξεκίνησε να παίζει τεννισμό σε 30. Δηλαδή δεν από την παιδική ηλικία. Και αυτό αποδεικνύει ότι η ηλικία δεν είναι καταδικαστική, αν έχεις τη σκέψη και την σωστή προσέγγιση προς το σώμα.

Τι συμβουλεύουν οι γιατροί σε αυτούς που είναι πάνω από 40 και θέλουν να παίζουν μεγάλο τεννισμό

Η πρώτη και η πιο σημαντική συμβουλή: να περάσεις μια πλήρη ιατρική εξέταση πριν ξεκινήσεις τα τακτικά παιχνίδια. Το σώμα, τα συνδέσματα, η πυκνότητα της οστικής ύλης. Δεύτερο: μη παίζεις με πόνο. Ο πόνος στο τεννισμό μετά τα 40 δεν είναι φυσιολογικός. Είναι σήμα να σταματήσεις και να καταλάβεις. Τρίτο: να χρησιμοποιείς τη σωστή τεχνική. Να μην χτυπάς με το πλάιό σου σε κάθε μπάλα, αλλά να συνδέεις τα πόδια και το σώμα. Τέταρτο: να παίζεις στα αργά πατώματα (χώμα, τεχνητή γη), να αποφεύγεις το χάρτιο, που σκοτώνει τα γόνατα. Πέμπτο: να εναλλάξεις τον τεννισμό με κολύμπι και ποδήλατο για την αποσφαλμάτωση των συνδέσμων. Έξοδο: μην β
© elibrary.gr

Permanent link to this publication: