Γιατί τα παιδιά γελούν; τι θεωρούν αστείο; ο παιδικός χιούμορ δεν είναι απλώς «αλαζονικές αστείες». Είναι εργαλείο κατανόησης του κόσμου, κοινωνικοποίησης και προστασίας. Αναλύουμε πώς αλλάζει το αίσθημα του χιούμορ με την ηλικία, ποιες αστείες αγαπούν τα παιδιά και πώς οι γονείς να μην χάσουν τη στιγμή που το παιδί τους αστείλευε με «μαύρο χιούμορ».

Παιδιά (2-4 ετών)

Ο κύριος λόγος για τον γέλιο: η έκπληξη. Για παράδειγμα, ο πατέρας φοράει το σακάκι του στην παλάμη ή ο κлоουν πέφτει. Επίσης, ο σωματικός χιούμορ: να βγάλεις αεράκι, να πέσεις, να σκαρφαλώσεις από το λάκκο. Αστεία ήχοι: «μπιμπίκα», «μέου». Επίσης, παιχνίδια κρυψίμι, σκόπα. Τα παιδιά γελούν όταν οι ενήλικες επαναλαμβάνουν τις κινήσεις τους (απεικονίζουν). Τι δεν είναι αστείο: σατιρές, ιρονίες, σύνθετες αστείες.

Παράδειγμα: «Πώς να καλέσεις την κόβα για το γεύμα; Μου-ου-ου!».

Παιδιά προσχολικής ηλικίας (4-6 ετών)

Εμφανίζονται αβυσσαλέες αστείες: «Έχει ο κύκλος κέρατα; Και ο πατέρας; Και ο καρέκλα;». Λογικές ασυνέπειες: «Ο σκύλος κλαίει, αλλά η γάτα λέει «μέου» — αυτό είναι αστείο αν η γάτα δεν το κάνει». Ο τυχαίος χιούμορ: τα κόπρανα, ο ούρος, οι πιπέτες. Αυτό είναι ένα τρόπο να εξερευνήσουν τη σωματικότητα. Ποιολογήσεις: «Έτρωσα 100 μπισκότα!». Επίσης, αστεία λόγια: «χαμογελαστή», «συμπαθητική».

Παράδειγμα: «Γιατί ο αρκούδος δεν πνίγει; Γιατί τα κέρατα του είναι σωτήριο κύκλωμα!».

Παιδιά δημοτικού (7-10 ετών)

Αστείες με απάτη: «Τι κάνει ο φύλακας όταν έχει στο κεφάλι του τον πετεινό; κοιμάται». Απορίες με απρόσμενη απάντηση: «Πέφτει μια γουαβάς, δεν μπορεί να την φάει; Είναι η λαμπάδα». Αρχίζουν να κατανοούν την απλή ιρονία. Κωμικές καταστάσεις: η δασκάλα έπεσε στην βροχή. Ζαχαροπλαστεία («η κορδέλα σου έχει λυθεί» — γυρίζει — γέλιο).

Βασικό: τα παιδιά μπορούν να πληγούν από αστεία που απευθύνονται σε αυτούς.

Εφήβοι (11-14 ετών)

Μαύρος χιούμορ (θάνατος, ασθένειες, καταστροφές). Αυτό είναι ένας τρόπος να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους. Σατιρές και ειρωνείες για τους ενήλικες, τους δασκάλους. Μέμφες από το διαδίκτυο (τικτοκ, ρίλς). Αλαζονικές καταστάσεις: ο αρκούδος περνάει από το δάσος, βλέπει μια μοτοσικλέτα που τυλίγεται στις φλόγες. Σκαρφάλωσε μέσα και καεί. Γιατί; Απλά. Διπλό νόημα, εύφημα.

Οι εφήβοι επίσης αστείλευαν για το σεξ, αλλά συχνά άγρια.

Γιατί τα παιδιά αγαπούν τον τυχαίο χιούμορ

Στην ηλικία των 4-7 ετών τα παιδιά ανοίγουν το σώμα τους. Είναι ενδιαφερόμενοι για όλα όσα σχετίζονται με τις εκπομπές. Οι αστείες για τα κόπρανα είναι ένας τρόπος να εξερευνήσουν τα όρια του αποδεκτού. Οι γονείς κόκκινουν, αλλά το παιδί χαίρεται από την αντίδραση. Αυτό είναι επίσης ένας τρόπος να ενώσουν τους συμμαθητές (κοινός γέλος).

Μην το απαγορεύετε. Απλά σημειώστε πού μπορεί να αστείλεψε (σπίτι), και πού όχι (σχολείο, φιλοξενία).

Πώς να απαντήσει ο γονέας στις παιδικές αστείες

Μην το σαρώνετε. Ακόμα και αν η αστεία είναι αστεία. Γελάστε μαζί (ισχυρά). Αν η αστεία είναι προσβλητική («η μάνα μου είναι τρελή»), πειτε: «Δεν μου αρέσει, με πληγώνεις». Συζητήστε γιατί η αστεία είναι αστεία. Αυτό αναπτύσσει το αίσθημα του χιούμορ. Εκπαιδεύστε να διακρίνετε πότε μπορείτε να αστείλεψε και πότε όχι (νεκροί, νοσοκομείο). Αν το παιδί αστείλευε για τον θάνατο (10 ετών) — μην πανικοβληθείτε. Συζητήστε για τους φόβους. Αν συνεχίζει να προσβάλλει άλλους με αστείες — αυτό είναι bullying.

Ο χιούμορ είναι σημάδι νοημοσύνης. Όσο πιο σύνθετη είναι η αστεία, τόσο πιο έξυπνο το παιδί. Επομένως, χαίρεστε από τις παιδικές αστείες. Γελάστε μαζί τους. Και μην ξεχνάτε να αστείλεψε και εσείς. Γιατί ο γέλος ενώνει.

Permanent link to this publication: