Ο λύκος είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ζωικούς τύπους στην κουλτούρα. Από τα ρετσέλινγκα μέχρι τις δισνέι βιδείες. Αλλάζει από τον επικίνδυνο τομέα μέχρι την μαλακή παιχνίδι. Στη λογοτεχνία, τη ζωγραφική, τον κινηματογράφο ο λύκος είναι πάντα περισσότερο από ένα ζώο. Είναι σύμβολο της Ρωσίας (θυμηθείτε τον ολυμπιακό Μισό), σύμβολο δύναμης, μοναξιάς, μερικές φορές και γελοίας αδυναμίας. Αναλύουμε την εξέλιξη του τύπου.

Ο λύκος στην εικαστική τέχνη

Στη ρωσική ζωγραφική ο λύκος συχνά εμφανίζεται στα έργα που απεικονίζουν την κυνηγεσία. Υπάρχουν επίσης συνθετικές εργασίες. Για παράδειγμα, το έργο «Πρωί στο πεύκονο δάσος» (Σίσικιν, Σαβίτσκι) — τα λυκένια στα καταστραμμένα δέντρα έγιναν σύμβολο άνεσης και της άγριας φύσης ταυτόχρονα. Στη σοβιετική εποχή — αφίσες με τον λύκο ως σύμβολο της Ολυμπιάδας-80. Στην σύγχρονη τέχνη — γλυπτά λύκων στα πάρκα, σατιρικά γράφιτι. Οι δυτικοί ζωγράφοι (π.χ. Φραντς Μαρκ) απεικόνιζαν τους λύκους ως μέρος της φυσικής αρμονίας, εκφραστιστικές ζωικές χρώματα.

Κλασική λογοτεχνία

Στη ρωσική λογοτεχνία ο λύκος είναι μια μεταφορά της Ρωσίας. Στο Σαλτικόφ-Στσερνίνσκι στο «Λύκος στο διοικητικό αξίωμα» — σατιρές για την διοίκηση. Στην Λέβας Τολσόι υπάρχει το διήγημα «Λύκος και άνθρωπος» (κрестьνική σοφία). Στα Πρίσχνιν και Βιάνκι οι λύκοι είναι μέρος της φύσης, πνευματική και κατανοητή. Στην ξένη κλασική λογοτεχνία: «Κάλεσμα των προγόνων» του Τζέκ Λόντον (κακός λύκος-γκρίζι), «Βίνι-Πούχ» του Μίλν (πλεκτό φιλόσοφος). Στο «Λευκός Κύων» ο τύπος του λύκου ως φόβου, της δύναμης που πρέπει να αποφεύγεται.

Λύκος στον κινηματογράφο

Οι κινηματογραφικοί λύκοι μπορούν να διαιρεθούν σε τρεις τύπους. Δοκιμαστικά έργα (BBC για τη φύση) — σεβασμός στη δύναμη. Αισθηματικές ταινίες τρόμου («Βόλχο εχώ», «Τίποτα» — εκεί ο λύκος-μοντέρνα) — φόβος. Αニμάσιες ταινίες — εδώ ο λύκος είναι συνήθως καλός. «Μπαλτό» (μαμά λύκος), «Μαμά λύκος και αδελφάκια» (Disney, λυκανθρώπους), «Μάσσα και Λύκος» (ρωσικό σειριακό), «Ο γενναίος με την καρδιά» (λύκος-βασιλιάς). Υπάρχουν και δραματικές ταινίες: «Λύκος» (1988) του Ζαν- Ζακ Αννο — σχεδόν χωρίς λόγια, ύμνος στη επιβίωση.

Ο λύκος-ολυμπιονίκης και πολιτικός σύμβολος

Ο Ολυμπιακός Μις-1980 — ο πιο καλός λύκος στην ιστορία. Έγινε σύμβολο ειρήνης και ελπίδας. Η δάκρυ του στη церемονία λήξης τράβηξε εκατομμύρια. Στη συνέχεια ο λύκος χρησιμοποιήθηκε στην πολιτική: η παράταξη «Ενότητα Ρωσίας» είχε τον λύκο στο λογότυπο (όχι για πολύ). Στις ΗΠΑ ο λύκος-γκρίζι είναι σύμβολο του άγριου Δυτικού. Στην Ευρώπη ο λύκος είναι σύμβολο του Βερολίνου (στο εμβλημα).

Ο λύκος στην σύγχρονη μάζα κουλτούρας

Ο Τεντι-λύκος (πλεκτός λύκος) — παιχνίδι, που ονομάστηκε προς τιμήν του Ρούζβελτ, έγινε παγκόσμιος σύμβολο της παιδικότητας. Ο λύκος στην διαφήμιση (χαρτί υγείας, μπύρα). Ο λύκος στα μème («Λύκος-βайкερ», «Λύκος στο δάσος»). Ο παιχνιδικός λύκος στο World of Warcraft, Dota 2 (Ursa). Το όνομα «λύκος» έγινε κοινό για τον μεγάλο αδυναμώμενο άνδρα.

Ο τύπος του λύκου στην τέχνη είναι πολυδιάστατος. Μπορεί να είναι φόβος, αγαπητός, γελός, τραγικός. Αλλά το κύριο — αυτό το ζώο παραμένει μέρος του κουλtuurικού μας κώδικα.

Permanent link to this publication: