Χιούμορ για δίαιτες και υπερφαγία: ο σміθος ως τρόπος επιβίωσης στη μάχη με τον ψυγείο

Στο κόσμο υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων: αυτοί που κάνουν δίαιτα και αυτοί που θα την κάνουν αύριο. Υπάρχουν επίσης αυτοί που έχουν φάει τον κέικ και νιώθουν ένοχοι, αλλά για κάποιο λόγο χαρούμενοι. Οι δίαιτες και η υπερφαγία είναι αυτή η αιώνια μάχη που δίνουμε με τον εαυτό μας, με το καθρέφτη και τον ψυγείο στις τρεις της νύχτας. Και όπως σε κάθε μάχη, χρειαζόμαστε χιούμορ για να μην πέσουμε σε μανία. Γιατί αν δεν μπορείς να νικήσεις το περιττό βάρος, μπορείς τουλάχιστον να γελάσεις με αυτό. Σε αυτό το άρθρο έχουμε συλλέξει τις πιο αστείες, πιο αναγνωρισμένες και πιο «ζωντανές» αστείες για τις δίαιτες, την υπερφαγία και τον τρόπο που προσπαθούμε (χωρίς επιτυχία) να ελέγξουμε την τροφή μας.

Η ψυχολογία του χιούμορ των δίαιτων: γιατί γελούμε με την αδυναμία μας

Πριν εισέλθουμε στον κόσμο των ανέκδοτων, ας σκεφτούμε για μια στιγμή: γιατί τόσο αγαπάμε να γελούμε με τις δίαιτες; Οι ψυχολόγοι λένε ότι το χιούμορ είναι ένας μηχανισμός προστασίας. Όταν γελούμε με την αδυναμία μας να αποφύγουμε το σοκολάτι, απελευθερώνουμε την πίεση και το αίσθημα της ενοχής. Αναφέρουμε: «Ναι, είμαι αδύναμος, αλλά τουλάχιστον μπορώ να γελάσω με αυτό». Αυτό μας βοηθά να μην παίρνουμε τον εαυτό μας πολύ σοβαρά και να μην πέφτουμε σε κατάθλιψη για κάθε πίτσα που φάμε.

Επιπλέον, οι αστείες για τις δίαιτες είναι ένας τρόπος κοινότητας. Μillions of people around the world go through the same thing: morning promises, afternoon breakdowns and evening remorse. When we hear a joke about someone who «starts a new life on Monday,» we recognize ourselves and feel that we are not alone. This unites us. And it makes us a little happier.

«Από τη Δευτέρα ξεκινάω νέα ζωή»: κλασική αστεία του είδους

Η πιο δημοφιλής αστεία για τις δίαιτες είναι βέβαια αυτή για το «Δευτέρα». Η Δευτέρα είναι ο святиς ημέρα, όταν δηλώνουμε επίσημα πόλεμο στα περιττά κιλά, και η Τρίτη είναι επίσημα η ημέρα ειρήνης.

«Πήρα την απόφαση να κάνω δίαιτα από τη Δευτέρα. Σάββατο το βράδυ έφαγα ό,τι ήταν στο ψυγείο, για να ξεκινήσω τη Δευτέρα με καθαρή συνείδηση».

«Από τη Δευτέρα ξεκινάω νέα ζωή. Αλλά μέχρι τότε ας φάμε αυτά τα κέικ, δεν θα τα ζήσουν μέχρι τη Δευτέρα».

«Είμαι μια εβδομάδα στη δίαιτα… από Δευτέρα μέχρι Δευτέρα, αλλά χωρίς εορτές».

«Ο Δευτέρα μου είναι η μέρα που αποφασίζω ότι από την Τρίτη ξεκινώ ξανά από την αρχή».

Μάχη με τα βάρη: όταν τα νούμερα δεν είναι ευχάριστα

Τα βάρη είναι ο κύριος εχθρός κάθε ανθρώπου που κάνει δίαιτα. Πάντα δείχνουν αυτό που δεν θέλουμε να δούμε και φτιάχνουμε χιλιάδες δικαιολογίες για να τους παραπλανήσουμε.

«Ανέβηκα στα βάρη και κατάλαβα ότι πρέπει να αγοράσω νέα — αυτά, μάλλον, είναι σπασμένα».

«Τα βάρη έδειξαν δύο κιλά παραπάνω. Αποφάσισα ότι αυτό είναι επειδή ανέβηκα με την αριστερή ποδιού».

«Όταν βλέπω τα νούμερα στα βάρη, σκέφτομαι: «Αυτό δεν είναι βάρος, είναι η χάρισα μου που έχει υλικευτεί».

«Το βάρος είναι ο μόνος μηχανισμός που με κάνει να μισώ τον εαυτό μου κάθε πρωί. Αλλά εξακολουθώ να το αγαπώ».

«Καλή τροφή» αντί «γευστική τροφή»: ο ατελείωτος πόλεμος

Η καλή τροφή είναι η τροφή που είναι полезτική για τον οργανισμό. Η γευστική τροφή είναι η τροφή που είναι полезτική για την ψυχή. Και σχεδόν ποτέ δεν συμπίπτουν. Από εδώ προκύπτουν οι αστείες.

«Αντικατέστησα τον ζάχαρη με τη φρουκτόζη. Τώρα είμαι γλυκόφαγος, αλλά με επιστημονικό τρόπο».

«Ο σαλάτ είναι απλώς ένας τρόπος να καλύψουμε τη σάλτσα».

«Η κουκουνάρι είναι полезτική, αλλά αν προσθέσεις λάδι και κοτόπουλο, γίνεται ακόμα πιο полезτική».

«Είμαι στη δίαιτα: τρώω μόνο υγιεινά προϊόντα, αλλά τα αντικαθιστώ με ποσότητα. Μπορείς να φας το πάντα, αν φας λίγο».

«Η δίαιτα μου είναι να τρώω ό,τι θέλω και να λέω ότι είναι υγιεινό. Για παράδειγμα, το σοκολάτι είναι αντιοξειδωτικά».

Υπερφαγία: όταν η συνείδηση σιωπά, αλλά ο κοιλιακός χαίρεται

Η υπερφαγία είναι ένα τέχνη. Το τέχνη να φας τόσο πολύ ώστε να νιώθεις ένοχος, αλλά και χαρούμενος. Οι αστείες για την υπερφαγία είναι μια αναγνώριση της αγάπης μας για το φαγητό που μερικές φορές είναι πολύ ισχυρό.

«Δεν υπερφάω, απλώς δίνω στον οργανισμό μου προμήθεια για τον πυρηνικό πόλεμο».

«Όταν λέω «έχω φάει μέχρι να γεμίσω», αυτό σημαίνει ότι έχω φάει ό,τι ήταν στην πιάτα και κάτι παραπάνω από την κατσαρόλα».

«Έχω υποψίες ότι δεν είμαι πεινασμένος, αλλά απλώς ο κοιλιακός μου κλαίει από έλλειψη προσοχής».

«Η μεγαλύτερη ψέμα που λέω στον εαυτό μου: «Αυτό είναι ο τελευταίος κύκλος». Και το λέω πέντε φορές συνεχόμενα».

Μετά τη δίαιτα: επιστροφή στην κανονική ζωή

Μετά από κάθε δίαιτα έρχεται ο χρόνος της αλήθειας: η επιστροφή στην κανονική τροφή. Αυτό είναι σαν τον πρώτο γλυκό γλυκό μετά από ένα μακρύ ταξίδι — μόνο καλύτερο.

«Η δίαιτα μου τελείωσε. Τώρα μπορώ να φάω κανονικά. Και να ξεκινήσω μια νέα δίαιτα αύριο».

«Πέσαμε τρία κιλά. Και μέσα σε μια μέρα πήρα δύο, για να πέσω ξανά».

«Μετά τη δίαιτα κατάλαβα ότι το πιο γλυκό είναι αυτό που δεν έφαγα τα δύο μήνες. Και αυτό είναι ό,τι βλέπω στο κατάστημα».

Συμβουλές από φίλους: όλοι γίνονται διατροφολόγοι

Όταν κάνεις δίαιτα, ξαφνικά όλοι γίνονται ειδικοί στη διατροφή. Ξέρουν τι πρέπει να φας και τι δεν πρέπει. Είδωσαν να μοιραστούν την εμπειρία τους και τις συμβουλές τους, ακόμα και αν δεν σε ρώτησες. Και αυτό είναι ένας ξεχωριστός είδος χιούμορ.

«Ο φίλος μου είπε ότι πρέπει να φας περισσότερα λαχανικά. Απάντησα ότι τα chips είναι επίσης από πατάτα».

«Όταν λέω ότι είμαι στη δίαιτα, όλοι αρχίζουν να μου προτείνουν να γυρίσω στο γυμναστήριο. Λέω ότι το γυμναστήριο δεν είναι δίαιτα, είναι τρόπος να εξοικονομήσεις χρήματα στο μεσημεριανό».

«Μόλις ξεκινώ δίαιτα, οι φίλοι μου αρχίζουν να παραγγέλνουν πίτσα στον γιορτή μου και να λένε: «Αυτό είναι γιορτή, μπορείς!»

Χιούμορ από τα εστιατόρια: το μενού ως πεδίο μάχης

Η παραγγελία σε ένα εστιατόριο για κάποιον που κάνει δίαιτα είναι ένα δύσκολο έργο που απαιτεί στρατηγικό πνεύμα, σκληρή θέληση και την ικανότητα να απορρίπτει το γλυκό.

«Όταν παραγγέλνω σαλάτα σε ένα εστιατόριο, λέω στον οфициanten: «Παρακαλώ, φέρτε τη με τον σάλτσα σε ξεχωριστή πιάτα, ώστε να μπορώ να κάνω πλάκα ότι δεν τη φάω».

«Παραγγελία σε εστιατόριο: θέλω όλα, αλλά επιλέγω ένα και μετά με λυπάμαι που δεν επέλεξα το άλλο».

«Στο εστιατόριο πάντα παραγγέλνω αυτό που δεν μπορώ να φτιάξω στο σπίτι. Επομένως παραγγέλνω σούσι, πίτσα και πατάτες φριτέζα».

Συμπέρασμα: ο σμίθος ως η καλύτερη δίαιτα

Οι αστείες για τις δίαιτες και την υπερφαγία δεν είναι απλώς ένας τρόπος να ανεβάσουμε το ηθικό. Είναι ένας τρόπος να αναγνωρίσουμε ότι όλοι είμαστε ατελείς, ότι όλοι μας σπάμε, υπερφάγουμε και μετά νιώθουμε ένοχοι. Αλλά αυτό και είναι η ανθρωπιά μας. Ο σμίθος μας βοηθά να μην αντιμετωπίζουμε τις δίαιτες ως τραγωδία, αλλά να τις θεωρούμε ως μέρος της ζωής μας — γελούμενο, μερικές φορές αβυσσαλέα, αλλά πάντα ζωντανό. Αν υπερφάγεις σήμερα, μη σε κατηγορήσεις τον εαυτό σου. Γελάστε με τον εαυτό σας. Και θυμηθείτε: αύριο θα είναι νέα μέρα. Και μπορεί να είναι μια νέα δίαιτα. Ή μπορεί να είναι ο ίδιος ο κέικ που αξίζετε. Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να απορρίπτουμε τον εαυτό μας από το χαράτσι. Ακόμα και αν φάτε τη δεύτερη πιάτα παστας.
© elibrary.gr

Permanent link to this publication: