Ο Δυτικός Ειρηνικός — αυτό δεν είναι απλώς μια γωνιά της γης. Είναι ένα μέρος όπου τελειώνει μια цивίлизση και ξεκινάει μια άλλη. Εδώ η Ρωσία κοιτάζει την Κίνα, η Κορέα την Ιαπωνία, και ο ωκεανός την τάιγκα. Οι πολιτισμικοί σύμβολοι του Δυτικού Ειρηνικού δεν είναι μουσειακά εκθέματα. Είναι ζωντανά σημάδια που μπορούμε να δούμε στην αρχιτεκτονική, να δοκιμάσουμε γεύση, να ακούσουμε στο άνεμο. Από τον αμυρικό τίγρη μέχρι τον βάλσαμο, από τα ηφαίστεια μέχρι τα ρυζικές εκτάσεις — κάθε σύμβολο λέει ιστορία επιβίωσης και γειτονίας.

Αμυρικός τίγρης: ο κυρίαρχος της τάιγκα και των συνόρων

Ο αμυρικός τίγρης δεν είναι απλώς ένα ζώο. Είναι σύμβολο δύναμης και απομόνωσης. Ζει εκεί όπου τελειώνουν οι δρόμοι. Η λωρίδα της κότας του είναι σαν χάρτης όπου σημειώνονται όλα τα διαβάγματα. Ο τίγρης έγινε το ανεπίσημο εμβληματικό της Δυτικού Ειρηνικού. Εμφανίζεται στα σημαία, τα εμβλήματα, τις νομίσματα. Στην κινεζική κουλτούρα ο τίγρης είναι προστάτης από κακές δυνάμεις. Στην ρωσική — σύμβολο της άγριας φύσης που δεν μπορεί να καλυφθεί. Η παρουσία του θυμίζει ότι είμαστε επισκέπτες εδώ.

Γερανός: η πτηνή που συνδέει κόσμους

Στην Ιαπωνία, την Κορέα, την Κίνα ο γερανός είναι η神圣 πτηνή. Είναι σύμβολο μακροζωίας, πίστης και καθαρότητας. Στο Δυτικό Ειρηνικό ο γερανός είναι και σύμβολο ειρήνης μεταξύ των χωρών. Κάθε χρόνο οι γερανοί πετούν πάνω από τα σύνορα, χωρίς να τα παρατηρούν. Ο κλίνος τους είναι μια υπενθύμιση ότι η φύση δεν γνωρίζει διαβατήρια. Ο ιαπωνικός γερανός (τάντσο) εμφανίζεται σε πολλούς σουβενίρ, ενώ στη Ρωσία τον καλούν «красавка». Έγινε σύμβολο ελπίδας μετά από το Χιροσίμα και το Τσερνομπύλ. Η πτηνή που ανεβαίνει πάνω από την καταστροφή.

Λωτός και βάλσαμο: δύο λουλούδια του ίδιου κρατιδίου

Στο Δυτικό Ειρηνικό αναπτύσσονται δύο λουλούδια. Ένα είναι ο λωτός, που ανθίζει στο νερό του λιμνούς Χανκ. Οι ροζ πέταλα του είναι σύμβολο καθαρότητας στο βουδισμό. Το άλλο είναι ο βάλσαμος, που ανθίζει τον Μάιο, καλύπτοντας τις λοφοσειρές με μπλε ομίχλη. Ο λωτός είναι η Ασία. Ο βάλσαμος είναι η Ρωσία. Αλλά αναπτύσσονται κοντά. Είναι σύμβολο γειτονίας. Ένας είναι ευαίσθητος, ο άλλος είναι άγριος. Μαζί δημιουργούν έναν άρωμα που δεν μπορεί να συγχέεται με τίποτα. Στο Δυτικό Ειρηνικό δύο κόσμοι συναντώνται, χωρίς να αναμειγνύονται.

Μπαμπού: ευελιξία και ανθεκτικότητα

Στην Κίνα, την Κορέα και την Ιαπωνία το μπαμπού είναι σύμβολο ανθεκτικότητας. Είναι γονατισμένο, αλλά δεν σπάει. Στο Δυτικό Ειρηνικό το μπαμπού αναπτύσσεται ακόμα και στις κρύες περιοχές — π.χ. στις Κουρίλες. Χρησιμοποιείται για την κατασκευή, για το φαγητό, για την τέχνη. Το μπαμπού θυμίζει ότι η δύναμη δεν είναι πάντα στην σκληρότητα. Μερικές φορές είναι στην ικανότητα προσαρμογής. Αυτό το σύμβολο έχει περάσει από την ανατολική φιλοσοφία στην σύγχρονη σχεδίαση. Μιλάει: «Ο επιζών δεν είναι ο πιο ισχυρός, αλλά ο πιο ευέλικτος».

Ηφαίστεια και θερμά πηγάδια

Η Καμτσάτκα, οι Κουρίλες, η Ιαπωνία — εδώ η γη αναπνέει φωτιά. Τα ηφαίστεια είναι σύμβολα ασταθερότητας και δημιουργικής δύναμης. Εμπεριέχουν την υπενθύμιση ότι ο κόσμος δεν είναι στατικός. Τα θερμά πηγάδια (όνσεν) είναι ο δώρο αυτής της ασταθερότητας. Στα όνσεν η νερό θεραπεύει και ζεσταίνει. Στην ιαπωνική κουλτούρα το μπάνιο στα όνσεν είναι ένα ριτύου καθαρισμού. Στη Καμτσάτκα είναι ένας τρόπος επιβίωσης στο κρύο. Η ηφαίστεια και το πηγάδι είναι δύο πρόσωπα της ίδιας γης: καταστροφική και θεραπευτική.

Γαστρονομία όπου συναντιούνται το ωκεανό και η τάιγκα

Η δυτικόηρηνική κουζίνα είναι μια συνδυασμός. Εδώ τρώνε και κίμτσι και σολομό από κόκκινη ψάρι. Εδώ τα θαλάσσια προϊόντα συναντούν την κυνήγηση. Ο κрабς είναι το σύμβολο αυτής της κουζίνας — τον ψαρεύουν και στη Ρωσία, και στην Ιαπωνία, και στην Κορέα. Ο κράβς είναι ένα κοινό πόρο. Τον μαγειρεύουν με διαφορετικό τρόπο, αλλά τον τιμούν όλες. Άλλο σύμβολο είναι το ρύζι. Έφτασε από την Κίνα, αλλά έγινε η βάση για τις ρωσικές σούσι. Η γαστρονομία στο Δυτικό Ειρηνικό είναι ένας πύργος μεταξύ των πολιτισμών.

Ο Σιβηρικός Θαλάσσιος Δρόμος: το πάγος ως δρόμος

Ο Σιβηρικός Θαλάσσιος Δρόμος είναι το σύμβολο της ρωσικής παρουσίας στο Δυτικό Ειρηνικό. Συνδέει την Αρκτική με τον Ειρηνικό Ωκεανό. Οι λιδοθύραντες και οι καραβάνια πλοίων είναι οι εικόνες της επιβίωσης. Αυτός ο δρόμος είναι επικίνδυνος και δύσκολος, αλλά ο μόνος. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο Δυτικός Ειρηνικός δεν είναι μόνο ανατολικό, αλλά και βόρειο. Εδώ η λογοτεχνία γίνεται κουλτούρα.

Δερματικό αρχιτεκτονικό και πагόδες

Ο Δυτικός Ειρηνικός είναι μια γωνιά όπου οι κούρτες από ξύλο συναντούν τις καμπυλωτές στέγες των πагόδων. Οι δερματικές εκκλησίες στη Καμτσάτκα και οι κινεζικές πагόδες στη σύνορο είναι σύμβολα δύο κόσμων που δεν πολεμούν. Απλώς υπάρχουν κοντά. Το ξύλο ως υλικό είναι σύμβολο ζωής. Η κινεζική πагόδα είναι η κάθετη στήλη που στρέφεται προς τον ουρανό. Η ρωσική εκκλησία είναι ο σφαιρικός στέγος, όπως το ουρανό πάνω από το σπίτι. Μαζί δημιουργούν μια οριζόντια γραμμή.

Ο Δυτικός Ειρηνικός δεν επαναλαμβάνει ούτε τον Ανατολικό ούτε τον Δυτικό. Δημιουργεί τη δική του γλώσσα. Τα σύμβολά του δεν είναι μόνο αντικείμενα, αλλά και διεργασίες: πώς ο πάγος λιώνει, πώς το ηφαίστειο καπνίζει, πώς ο τίγρης περπατά στο χιόνι. Αυτή η γλώσσα δεν μπορεί να μεταφραστεί. Μόνο να αισθανθείς.

Permanent link to this publication: