Η κατοχή της Луны σταματά να είναι φαντασία και γίνεται ερώτημα των επόμενων δεκαετιών. Ο ενδιαφέρον για τον φυσικό Satellite της Γης σήμερα δεν προέρχεται τόσο από επιστημονική περιέργεια, όσο από οικονομικές προοπτικές και γεωπολιτική ανταγωνιστικότητα. Στην τελική γραμμή, το θέμα είναι η πρόσβαση στα πόροι, η τεχνολογική ηγεσία και η δυνατότητα να επιβάλλεις κανόνες στην νέα εποχή του διάστημα.

Τι αναζητούν στη Λună;

Ο κύριος ενδιαφέρονς σήμερα επικεντρώνεται στον νότιο πόλο της Λуны. Εκεί έχουν βρεθεί περιοχές με μόνιμο φωτισμό από τον ήλιο και, πιο σημαντικό, αποθέματα πάγου. Ο πόλος δεν είναι μόνο πόσιμο νερό για τους μελλοντικούς αποίκους. Μπορεί να διασπαστεί σε υδρογόνο και οξυγόνο, αποκτώντας καύσιμο για ρακέτες και υλικά για αναπνοή. Ο πρώτος που θα δημιουργήσει υποδομή σε αυτές τις στρατηγικές θέσεις θα αποκτήσει κρίσιμο πλεονέκτημα.

Επιπλέον του νερού, το ενδιαφέρον προσελκύουν και άλλοι πόροι. Ο γήινος δομές (regolite) της Λуны περιέχει σπάνια γη, τιτάνιο, χάλυβα και βανάδιο. Αλλά η κύρια ελπίδα συνδέεται με τον ισοτόπο του λευκοουρανίου-3. Στη Γη είναι εξαιρετικά σπάνιος, αλλά στη Λună η συγκέντρωσή του είναι πολύ υψηλότερη. Ο λευκοουρανίου-3 θεωρείται προοδευτικό καύσιμο για τον πυρηνικό συνθετικό και είναι σε υψηλή ζήτηση στις κβαντικές υπολογιστικές και τις ιατρικές τομογραφίες.

Ποιος κατασκευάζει την λυνοτική οικονομία;

Για την βιομηχανική κατοχή της Λуны έχει ξεκινήσει μια νέα διαστημική αερογωνία. Η ανταγωνιστική σχέση είναι μεταξύ των τριών κύριων δυνάμεων: των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας.

Η Αμερική και η πρόγραμμα «Αρτέμηδης»

Η NASA υλοποιεί την επαναστατική πρόγραμμα «Αρτέμηδης», ο στόχος της οποίας είναι να επαναφέρει τους ανθρώπους στη Λună και να δημιουργήσει εκεί μια μόνιμη βάση. Προγραμματίζεται ότι μέχρι το 2032 θα αναπτυχθεί μια μεσαία μόνιμη υποδομή, και στη συνέχεια θα ξεκινήσει η μόνιμη παρουσία του ανθρώπου. Η βάση θα κατασκευαστεί στην περιοχή του νότιου πόλου. Για τη κατασκευή και τη διαχείριση της, η NASA έχει υπογράψει συμβάσεις για την ανάπτυξη λουνικών ροβώτων και αεροσκαφών χωρίς οδηγό ύψους περίπου τετρακοσίων σαράντα εκατομμυρίων δολαρίων.

Ο διοικητής της NASA, Jared Isaacman, ονόμασε αυτή τη βάση τον πρώτο φόρουμ της Αμερικής και του ανθρώπινου γένους σε άλλο σώμα.

Η Κίνα και η Ρωσία: εναλλακτική συμμαχία

Ο Πεκίνο και η Μόσχα αναπτύσσουν τη Διεθνή Επιστημονική Λουνική Σταθμό ως εναλλακτική της αμερικανικής πρόγραμμα. Ο Πεκίνο έχει ήδη δείξει τις δυνατότητές του, στέλνοντας τον λουνοβόλο στην άλλη πλευρά της Λуνας και επιστρέφοντας δείγματα γης. Ο Πεκίνο θέτει τον στόχο να στείλει τους αστροναύτες του στη σφαίρα μέχρι το 2030. Η Ρωσία συνδέει στην πρόγραμμα την εμπειρία της, αν και η δική της πρόγραμμα αντιμετωπίζει καθυστέρηση μετά την αποτυχία της προσγείωσης του σonda «Λуна-25».

Ρομπότ ή άνθρωποι;

Ο κύριος ερώτημα για την βιομηχανική κατοχή είναι ποιος θα εργάζεται στη Λună. Ο Ακαδημαϊκός ΡΑΝ Lev Zeleny, ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Κόσμου, πιστεύει ότι ο επιτυχία θα εξαρτηθεί όχι από το ποιος ο αστροναύτης θα πηδήξει πρώτος στη Λούντα στο 21ο αιώνα, αλλά από την ανάπτυξη της ρομποτικής τεχνολογίας.

Οι συνθήκες στη Λούντα είναι εξαιρετικά δυσμενείς για τον άνθρωπο: υψηλή ακτινοβολία, λινοπούλη, έλλειψη μαγνητικού πεδίου και τεράστιες αλλαγές στη θερμοκρασία. Τα ρομπότ μπορούν να εργάζονται σε όλη τη διάρκεια της ημέρας και δεν απαιτούν πολύπλοκες συστήματα υποστήριξης ζωής. Επομένως, η προτεραιότητα είναι η δημιουργία γενικών αυτόματων συστημάτων που μπορούν να λύσουν πρακτικά προβλήματα σε αυτές τις ακραίες συνθήκες.

Ο αστροναύτης Anton Skaplerov πιστεύει ότι η εξόρυξη και η επεξεργασία της ρύπανσης θα γίνονται από ρομπότ, ενώ οι άνθρωποι θα χρειαστούν κυρίως για την επισκευή πολύπλοκης τεχνολογίας. Σε αυτή την περίπτωση, η μεταφορά υλικών στη Γη δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα, οπότε ο όλος ο παραγωγικός κύκλος πρέπει να είναι οργανωμένος άμεσα στη Λούντα.

Πότε θα ξεκινήσει η εξόρυξη;

Οι προβλέψεις διαφέρουν, αλλά οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η οικονομικά αποδοτική εξόρυξη των πόρων μπορεί να ξεκινήσει στα επόμενα 20 χρόνια. Προς το παρόν, ο αριθμός των start-up που σχετίζονται με τις αποστολές στη Λούντα αυξάνεται γρήγορα παγκοσμίως και οι επενδύσεις στον διάστημα.

Για παράδειγμα, ο αμερικανικός start-up Intergalactic έχει λάβει από την NASA έως και έξι εννέα εκατομμύρια δολάρια για τη δημιουργία συστήματος εξαγωγής αερίων, συμπεριλαμβανομένου του λευκοουρανίου-3, από τον γήινο δομές. Η εταιρεία έχει ήδη ανακοινώσει προκαταβολές ύψους ενός μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων από το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ και ιδιωτικούς παραδόχους.

Ωστόσο, όχι όλοι μοιράζονται τον οπτισμό. Ο πρόεδρος του Ρωσικού Εθνικού Οργανισμού Διαμεσολάβησης, Oleg Kozanov, πιστεύει ότι δεν είναι αξιόπιστο να ελπίζουν για πλούσιες αποθέσεις στη Λούντα. Η γεωλογική ιστορία του φυσικού είναι πολύ απλή για να σχηματίσει μεγάλα αποθέματα. Ο μοναδικός παράξενος πόρος είναι το λευκοουρανίου-3, ο οποίος δεν έχει ακόμα τεχνολογίες για την βιομηχανική εξόρυξη και μεγάλη ζήτηση.

Ο νομικός ερώτημα: ποιος κατέχει τη Λούντα;

Ο κύριος ερώτημα που βραδύνει τις επενδύσεις είναι το δικαίωμα ιδιοκτησίας για το εκδιόρυξε υλικό. Ο Διεθνής Σύμφωνος για τον Κόσμο του 1967 απαγορεύει το εθνικό προσωπείο των σωμάτων. Ωστόσο, οι ΗΠΑ ακολουθούν την προσέγγιση ότι δεν μπορεί να προσωπείται τη Λούντα, αλλά τα εκδιόρυξε πόροι γίνονται ιδιοκτησία αυτών που τους εξήγαγαν.

Αυτή η θέση είναι ενσωματωμένη στους Σύμφωνους της Αρτέμηδης, στους οποίους έχουν προσχωρήσει ήδη 69 χώρες. Η Ρωσία και η Κίνα κρίνουν αυτή την προσέγγιση αντίθετη με το πνεύμα του Διεθνούς Σύμφωνου για τον Κόσμο και υπερασπίζονται την διεθνή μοντέλο ελέγχου. Αυτός ο νομικός συγκρούσεις, στην ουσία, είναι μια αντανάκλαση της γεωπολιτικής μάχης για τους λουντικούς πόρους.

Permanent link to this publication: