Γενικά μιλάμε για κρίση ταυτότητας σχετικά με τους εφήβους. Αλλά και σε ηλικία 10 ετών το παιδί θέτει σημαντικές ερωτήσεις: «Ποιος είμαι;», «Ποιο είναι το μέρος μου στην τάξη;», «Είμαι κουκουέρος ή λαθροί;». Αυτό είναι ένα πρόωρο κρίση ταυτότητας, που σχετίζεται με την έναρξη της διάσπασης από τους γονείς και την είσοδο στον κόσμο των συμμαθητών. Αναφέρουμε τα συμπτώματα και τους τρόπους βοήθειας.

Πού προέρχονται οι αμφιβολίες

Σε ηλικία 10 ετών ο κόσμος του παιδιού επεκτείνεται. Εμφανίζονται ηθοποιοί από το TikTok, οι ηγέτες από την τάξη. Το παιδί συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους: «Δεν έχω iPhone, άρα είμαι φτωχός», «Δεν μπορώ να παίξω ποδόσφαιρο, άρα είμαι αδύναμος». Επίσης, επηρεάζονται οι φυσιολογικές αλλαγές (αρχή της εφηβείας): κάποιοι ήδη μεγάλωσαν, κάποιοι ακόμα είναι μικροί.

Συμπτώματα κρίσης ταυτότητας

Το παιδί δοκιμάζει διαφορετικές ρόλους: σήμερα είναι γοτ, αύριο αθλητής. Είναι συχνά αλλαγές στα хόμπι, τους φίλους, τον τρόπο ντύσης του. Φοβάται να φανεί κωμικός, προσαρμόζεται στο πλειοψηφικό (π.χ. ακούει την ίδια μουσική που όλοι). Είναι διστακτικός με τους γονείς όταν είναι με τους φίλους και είναι ευαίσθητος στην κριτική. Μπορεί να ψεύδεται για τον εαυτό του (να δημιουργεί μια πλούσια βιογραφία).

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς

Να μην ειρωνεύονται τα ενδιαφέροντά του, ακόμα και αν «αυτό θα περάσει». Να επεκτείνουν τον κύκλο των «εμπειριών» του: να τον φέρνουν σε διαφορετικά κέντρα, να του επιτρέπουν να δοκιμάσει νέα. Να υποστηρίζουν όταν χυδάζει, αλλά να μην τον αποκαλύπτουν. Να μην του προσθέτουν ετικέτες: «Είσαι ο γλωσσολόγος μας», «Πάντα είσαι ο βιβλιοφάγος μας». Να μιλούν για τις δικές τους παιδικές αμφιβολίες.

Προσοχή: η κρίση ταυτότητας σε ηλικία 10 ετών είναι φυσιολογική. Αν συνεχιστεί μέχρι τα 12 ετών και συνοδεύεται από κατάθλιψη, αξίζει να συμβουλευτείς έναν ψυχολόγο.

Permanent link to this publication: