Μιερανάγωνιστος ημέρα για όλα αυτά: όταν ένας ημερολόγιος φύλλος περιέχει ολόκληρο τον κόσμο

Πensaίνετε σε μια μέρα που δεν ξέρει τι να είναι. Μια μέρα που ανήκει ταυτόχρονα στο σπορ και στο θλίψη, στη μουσική και στη μηχανική, στους αρχαίους μάρτυρες και στις σύγχρονες γυναίκες. Αυτό ακούγεται σαν χιούμορ; Όχι. Η 23 Ιουνίου είναι ακριβώς αυτή η μέρα. Στο ημερολόγιο σημειώνεται με πολλούς εορτές και κάθε μια από αυτές τραβάει το καλύμα για τον εαυτό της. Οποιος τρέχει σε ολυμπιακή απόσταση, οποιος ανάβει一支 κερί στη μνήμη του χαμένου συζύγου του, οποιος παίζει την βαλάλαικα, και οποιος φοράει κράνος και πάει να χτίσει ένα πύργο. Και όλοι έχουν δίκιο. Porque η 23 Ιουνίου είναι ημέρα για όλα αυτά. Και δεν έχει ένα μοναδικό όνομα, δεν έχει κοινό σημείο αναφοράς, παρά μόνο ένα: ανήκει σε όλους.

Η Ολυμπιακή φλόγα: η μέρα που ο αθλητισμός έγινε γλώσσα του κόσμου

Ας ξεκινήσουμε με το πιο θορυβώδες. Η 23 Ιουνίου είναι ο Μητροπολιτικός Ολυμπιακός Ημέρα. Είναι η μέρα που, το 1894, ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπέρτεν συγκάλεσε συνέδριο στο Παρίσι, που επαναέφερε τα Ολυμπιακά Γames. Από τότε ο αθλητισμός δεν είναι απλώς σύγκριση — έχει γίνει διπλωματία, φιλοσοφία και γέφυρα μεταξύ των λαών. Ο Ολυμπιακός Ημέρα γιορτάζεται από το 1948, και σε αυτή τη μέρα σε όλο τον κόσμο γίνονται δρομές, αθλητικές δραστηριότητες και ανοιχτές προπονήσεις. Η ιδέα είναι απλή: όλοι μπορούν να γίνουν λίγο Ολυμπιονίκες. Εξάρτητα από την ηλικία και την φυσική κατάσταση, το κύριο είναι να κινηθείτε, να ξεπερνάτε τον εαυτό σας και να θυμάστε τις τρεις κύριες αξίες: η τέλεια, η φιλία και το σεβασμό.

Για πολλούς αυτός ο ημέρα είναι μια ευκαιρία να βγει στην οδός, να τρέξει μερικά χιλιόμετρα και να νιώσει μέρος ενός τεράστιου κινήματος που ξεκίνησε πριν από περισσότερα από εκατό χρόνια. Σε αυτό το νόημα, ο Ολυμπιακός Ημέρα είναι ίσως ο πιο αισιόδοξος από όλους τους εορτές της 23 Ιουνίου.

Η Ημέρα των βιβλικών: η σιωπή που απαιτεί φωνή

Αλλά υπάρχει και μια άλλη, πολύ πιο ήρεμη και θλιβερή πλευρά αυτής της ημερομηνίας. Η 23 Ιουνίου είναι η Ημέρα των βιβλικών. Η Ημέρα αυτή ιδρύθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2010 για να προσελκύσει την προσοχή στις προβλήματα των γυναικών που έχασαν τους συζύγους τους. Σήμερα, στον κόσμο υπάρχουν σχεδόν 260 εκατομμύρια γυναίκες. Πολλές από αυτές ζουν σε περιοχές πολέμου, είναι χωρίς βασικά δικαιώματα, αντιμετωπίζουν διακρίσεις και φτώχεια. Η Ημέρα αυτή δεν είναι για συγγνώμη. Είναι για αλληλεγγύη. Για να δει η κοινωνία τελικά αυτούς που συχνά δεν τους δει. Για να σταματήσουν οι βιβλικές να είναι αόρατες και να αποκτήσουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, την εργασία και μια αξιοπρεπή ζωή.

Σε αυτή τη μέρα γίνονται φιλανθρωπικές δραστηριότητες, ενημερωτικές ομιλίες και μνημόσυνα. Είναι μια μνεία ότι πίσω από κάθε στατιστική είναι μια ανθρώπινη ζωή. Και ότι ο κόσμος δεν μπορεί να θεωρηθεί δίκαιος μέχρι να ακούσει τη φωνή της βιβλικής.

Η Ημέρα της βαλάλαικας: τα τρία χορτάκια που ενώσαν τη Ρωσία

Αλλά αυτό είναι ένα φεστιβάλ για την ψυχή. Η 23 Ιουνίου στη Ρωσία γιορτάζεται η Ημέρα της βαλάλαικας. Ναι, αυτό το ζεστό τρεις-κορδικό εργαλείο έχει τον δικό του ημέρα στο ημερολόγιο. Η βαλάλαικα έχει περάσει από την αγορά μέχρι τις ακαδημαϊκές σκηνές, από τους σκώμες αγοράς μέχρι τους συνεδριακούς χώρους σε όλο τον κόσμο. Σήμερα είναι σύμβολο της ρωσικής μουσικής κουλτούρας και σε αυτή την τιμή γίνονται συναυλίες, μαθήματα και flashmobs.

Είναι ενδιαφέρον ότι η Ημέρα της βαλάλαικας είναι ένας μη επίσημος εορτή, αλλά από αυτό δεν είναι λιγότερο αγαπημένος. Οι μουσικοί-λαϊκοί βγαίνουν στην οδός, παίζουν στα πάρκα και στις πλατείες, θυμίζοντας σε όλους ότι η λαϊκή μουσική είναι ζωντανή και αναπνέει. Και αν ποτέ δεν έχετε κρατήσει μια βαλάλαικα στα χέρια σας — είναι η ώρα να το δοκιμάσετε. Λένε ότι τα τρία χορτάκια είναι πιο εύκολο να μάθετε από τα έξι της κιθάρας.

Η Ημέρα των γυναικών-μηχανικών: η διάλυση των στερεοτύπων

Εщё ένας σημαντικός εορτή της 23 Ιουνίου είναι η Ημέρα των γυναικών-μηχανικών. Αυτός ο εορτή εμφανίστηκε πρόσφατα, αλλά έχει ήδη γίνει σύμβολο της μάχης για τη γυναικεία ισότητα στις τεχνικές επαγγέλματα. Η μηχανική για πολύ καιρό θεωρήθηκε "άνδρας" δουλειά, αλλά σήμερα οι γυναίκες παίρνουν στα χέρια τους τα εργαλεία σχεδίασης, σχεδιάζουν πύργους, αναπτύσσουν προγράμματα και χτίζουν ροβώτες.

Σε αυτή τη μέρα γίνονται συνέδρια, ομιλίες και συναντήσεις όπου οι γυναίκες-μηχανικοί μοιράζονται την εμπειρία τους και εμπνέουν τις νέες γυναίκες να επιλέξουν τεχνικές ειδικότητες. Αυτός είναι η ημέρα που λέμε: το ταλέντο δεν έχει φύλο. Και αν έχετε μια ιδέα και το θέλετε να την υλοποιήσετε — δεν مهم ποιος είστε. Το σημαντικό είναι ότι μπορείτε.

Η Ημέρα της δημόσιας υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών: όταν η γραφειοκρατία γίνεται καλό

Η 23 Ιουνίου είναι επίσης η Ημέρα της δημόσιας υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών. Ναι, υπάρχει και τέτοιος εορτή. Ιδρύθηκε για να τιμήσει τη συμβολή των δημοσίων υπαλλήλων στη ανάπτυξη της κοινωνίας. Ωραία, φαίνεται αργά, αλλά αν σκεφτείτε, χωρίς αυτούς οι σύστημα θα καταρρεύσει — από την έκδοση διαβατηρίων μέχρι τις διεθνείς συνομιλίες. Σε αυτή τη μέρα οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν τις καινοτομίες στην διαχείριση και θυμίζουν ότι η αποτελεσματική δημόσια υπηρεσία είναι η βάση της σταθερότητας και της ανάπτυξης.

Ο εκκλησιαστικός ημερολόγιος: η μνήμη του μαρτυρίου του Αγίου Τιμοфеα

Και, φυσικά, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την πνευματική πλευρά. Η Ορθόδοξη Εκκλησία την 23 Ιουνίου τιμά τη μνήμη του μαρτυρίου του Αγίου Τιμοфеα, του επισκόπου της Πρωσσίας. Ζούσε στον 4ο αιώνα, στην εποχή των διωγμών των Χριστιανών και πήρε θανάσιμο θάνατο για την πίστη του. Ο θάνατός του είναι παράδειγμα της σταθερότητας της ψυχής και της πίστης στα δικά του πιστεύω. Στις εκκλησίες την ημέρα αυτή γίνονται λειτουργίες, οι πιστοί θυμούνται τη ζωή του και προσεύχονται για το προστατευτικό.

Ως εκ τούτου, η 23 Ιουνίου είναι ημέρα που συνδυάζει το σπορ και το θλίψη, τη μουσική και τη μηχανική, την αρχαιότητα και τη σύγχρονη εποχή. Δεν ταιριάζει σε μια μοναδική κατηγορία, δεν υπακούει σε έναν μοναδικό νόημα. Και αυτό είναι η μοναδικότητά της.

Γιατί αγαπάμε αυτές τις ημέρες

Γιατί χρειάζονται αυτές οι ημέρες που προσπαθούν να είναι όλα μαζί; Ίσως γιατί η ζωή δεν αποτελείται από μια νότα. Είναι πολυφωνική. Είναι ταυτόχρονα χαρούμενη και θλιβερή, σοβαρή και αστεία, λαμπρή και καθημερινή. Και η 23 Ιουνίου είναι ακριβώς αυτή η περίπτωση, όταν το ημερολόγιο θυμίζει μας για αυτή τη πολυπλοκότητα.

Σε αυτή τη μέρα μπορείτε να τρέχετε σε ολυμπιακή δρομής και μετά να πάτε στην εκκλησία και να ανάβετε ένα κερί. Μπορείτε να παίζετε στη βαλάλαικα και μετά να ακούσετε ομιλίες για τη γυναικεία ισότητα. Μπορείτε να θλίβετε για την απώλεια και ταυτόχρονα να χαίρεστε τη ζωή. Κανένα από αυτά τα συναισθήματα δεν ακυρώνει το άλλο. Υπάρχουν μαζί, όπως η ελπίδα και ο πόνος υπάρχουν στο σώμα μας.

Και, πιθανώς, ακριβώς σε αυτό είναι το κύριο μάθημα της 23 Ιουνίου. Δεν πρέπει να επιλέξετε κάτι μόνο ένα. Ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος για να χωρέσει σε έναν εορτή. Και εμείς είναι πολύ περίπλοκοι για να αισθανόμαστε κάτι μόνο ένα.

Πώς να γιορτάσετε την ημέρα για όλα αυτά

Πώς να περάσετε αυτή τη μέρα, ώστε να καταφέρει να κάνετε όλα αυτά; Υπάρχουν πολλά τρόποι. Μπορείτε να ξεκινήσετε την ημέρα με γυμναστική για την Ολυμπιακό Ημέρα — να βγείτε για δρομή ή να κάνετε μερικά γυμναστικά. Στη συνέχεια να πάτε στην εκκλησία ή απλά να προσευχηθείτε για τον κόσμο και αυτούς που έχασαν τους αγαπημένους τους. Το μεσημέρι να δοκιμάσετε να μάθετε μερικά ακορδούς στη βαλάλαικα — ή τουλάχιστον να ακούσετε λαϊκή μουσική. Το βράδυ να διαβάσετε για τις γυναίκες-μηχανικούς που άλλαξαν τον κόσμο, ή απλά να γράψετε ένα ζεστό γράμμα στην φίλη σας που εργάζεται στον τεχνικό τομέα.

Αλλά μπορείτε και να μην κάνετε καμία πρόγραμμα. Απλά να κατανοήσετε ότι σήμερα είναι ημέρα που ο κόσμος μιλάει σε όλες τις γλώσσες ταυτόχρονα. Και αυτό είναι θαυμάσιο.

Σύμπραξη

Η Μιερανάγωνιστος ημέρα για όλα αυτά δεν είναι ένας επίσημος εορτή. Δεν υπάρχει στο κείμενο των Ηνωμένων Εθνών και τις αποφάσεις των προέδρων. Αλλά υπάρχει στο πνεύμα μας, γιατί η 23 Ιουνίου πραγματικά περιέχει μια απίστευτη ποικιλία σημασμάτων. Το σπορ και το θλίψη, η μουσική και οι τεχνολογίες, η πίστη και ο προοδευμός — όλα αυτά ζουν σε ένα ημερολόγιο φύλλο. Και, μπορεί να, αυτό δεν είναι χάος, αλλά μουσική. Και ο κόσμος μπορεί να είναι ακριβώς έτσι: όχι μαύρος και λευκός, αλλά πολυχρωμικός. Και η 23 Ιουνίου είναι ημέρα που μπορούμε να δούμε όλες τις χρώματα του αμέσως. Χωρίς να επιλέγουμε, χωρίς να κόβουμε, χωρίς να απλοποιούμε. Απλά να αποδέχονται — με την πολυπλοκότητά και την ομορφιά της.

Permanent link to this publication: