Η παλαιότερη φυλή ιππού: Αναζήτηση γενετικού και ιστορικού αρχαϊκού

Η οριστική φράση «η παλαιότερη φυλή ιππού» είναι μια δύσκολη επιστημονική αποστολή που βρίσκεται στη συμβολή της παλαιοζωολογίας, της παλαιογενετικής και της παραδοσιακής εκτροφής. Το concept της «παλαιότητας» εδώ μπορεί να ερμηνευτεί διπλά: ως φυλή με τους πιο αρχαίους, κοντά στους δεινόσαυρους πρόγονούς φαινοτυπικούς χαρακτηριστικά ή ως φυλή που η γραπτή ιστορία και η προμελετημένη εκτροφή από τον άνθρωπο χρονολογείται για το μεγαλύτερο αριθμό αιώνων. Σύμφωνα με τα δεδομένα, ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στις δύο κατηγορίες είναι ο ιππός Προζβαλί斯基 (Equus ferus przewalskii), ωστόσο στην συζήτηση για τις παλαιότερες φυλές ιππού εισέρχονται αρκετοί υποψήφιοι, κάθε ένας από τους οποίους δείχνει μοναδικό δρόμο εξέλιξης.

1. Ο ιππός Προζβαλί斯基: Ζωντανός απογενής του παλιού παρελθόντος.

Αυτό δεν είναι μια φυλή στον κλασικό έννοια της εκτροφής, αλλά ένας ξεχωριστός υποείδος της δικής άγριας άλογας (ταράντα), που ανακαλύφθηκε από την επιστήμη από τον Ν.Μ. Προζβαλί斯基 το 1879. Η αρχαιότητά του βρίσκεται στην ακεραιότητα του γονικού φονδού.

Γενετική απομόνωση: Έρευνες το 2018, που σειριακώς αναλύουν τους γονότυπους των αλόγων από τα κοιμητήρια του Μποτάι (Καζακστάν, 5500 χρόνια πριν), έδειξαν ότι τα Μποτάι άλογα δεν ήταν προγονικοί των σύγχρονων οικιακών αλόγων, αλλά οικιακωμένα άλογα Προζβαλί斯基. Το σύγχρονο άλογο Προζβαλί斯基 είναι απευθείας απόγονος αυτών των αρχαιότερων οικιακών αλόγων, που αργότερα εξοικειώθηκαν. Έχει 66 χρωμοσώματα (τα οικιακά άλογα έχουν 64), που δείχνει μια ξεχωριστή εξελικτική κλάση.

Αρχαίος φαινοτυπικός χαρακτήρας: Σαβρασάκι (κίτρινο-ψηλόχρωμο) χρώμα με σκοτεινό «ζώνη» παράλληλα στη σπονδυλική στήλη, μακριά και στενή (χωρίς φακίδα), κοντό σώμα, μεγάλη κεφαλή. Αυτό είναι ο τύπος του αλόγου της εποχής του παλαιολίθου, που απεικονίζεται στην παλαιολιθική ζωγραφική.

Στάση: Με τα προγράμματα επαναφοράς από τους ζωολογικούς κήπους, σήμερα είναι ο μόνος πραγματικά άγριος υποείδος που ποτέ δεν εξοικειώθηκε στην σύγχρονη ιστορία, που παραμένει ελεύθερος στη Μογγολία και στην Κίνα.

2. Οι παλαιότερες οικιακές φυλές: Ανταγωνιστές για τον τίτλο.

Αν εξετάσουμε μόνο τις φυλές που δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο, τότε εδώ το ηγέτη ορίζουν μερικές ομάδες, η ιστορία των οποίων μπορεί να παρακολουθηθεί για 3000-5000 χρόνια.

Αραβική καθαρή φυλή: Συχνά λάθος θεωρείται η παλαιότερη. Η δημιουργία της ξεκίνησε στην Αραβική χερσόνησο περίπου 2500-3000 χρόνια πριν. Η αρχαιότητά της βρίσκεται στην καθαρότητα του αίματος και στην απίστευτη επίδρασή της στο παγκόσμιο ιπποδρόμιο. Ωστόσο, γενετικά είναι προϊόν προμελετημένης εκτροφής πιο παλαιότερων πληθυσμών.

Αχαλτεκίνια: Υποψήφιος από τη Κεντρική Ασία (Τουρκμενιστάν). Η ιστορία της χρονολογείται τουλάχιστον 3000-3500 χρόνια (ήταν γνωστή στην Παλιά Περσία ως «νέσσαϊκή» ή «παρθική» άλογο). Είναι μια φυλή πρωτοτύπου, δημιουργημένη από τους κοινοβούλους μέσω σκληρού επιλογής σε δύσκολες συνθήκες της ερήμου. Ο Αχαλτεκίνιας έχει μοναδικό, «ξηρό» εξωτερικό και μεταβολισμό που επιτρέπει να αντέχει σε ακραίες θερμοκρασίες. Συχνά ονομάζεται «χρυσή αρχαιολογική ανακάλυψη» για την αρχαιότητά του και την καθαρότητα των γραμμών.

Μογγολική: Δεν άλλαξε από την εποχή της αυτοκρατορίας Τσινγκισχάνα (13ος αιώνας), και οι ρίζες της πηγάζουν από τα άλογα Χουννού και πιο παλαιούς κοινοβούλους. Συνέχως θεωρείται ότι αυτός ο τύπος σχηματίστηκε 2000-3000 χρόνια πριν. Είναι μια φυλή-ορός, που προέρχεται απευθείας από τις αρχαίες κεντροαзиáticas άλογες, εξαιρετικά ανθεκτική και προσαρμοσμένη στο σκληρό κλίμα.

Ισλανδικό άλογο: Αν και μεταφέρθηκε στην Ισλανδία από τους Βίκινγκς το IX-XI αιώνα, η αρχαιότητά του βρίσκεται στη γενετική απομόνωση και τη διατήρηση των πρωτόγονων χαρακτηριστικών. Στο νησί δεν υπήρχε κříση με άλλες φυλές. Δείχνει αλούρες (τολτ, σκέιντ), που είναι χαρακτηριστικές των αρχαίων ευρωπαϊκών αλόγων και φέρει γένη εξαλισμένων δασικών και πεδινών ταράντα.

Ενδιαφέρουσα πληροφορία: Έρευνα το 2021, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cell, που ανάλυσε τους γονότυπους 273 αρχαίων αλόγων, έδειξε ότι όλες οι σύγχρονες οικιακές άλογες προέρχονται από μια πληθυσμική ομάδα που εξοικειώθηκε πούθεν ας στις παρακασπικές πεδιάδες περίπου 4200 χρόνια πριν. Πριν από αυτό υπήρχαν πολλές τοπικές εξοικειώσεις (όπως με την άλογο Προζβαλί斯基 στο Μποτάι), αλλά δεν άφησαν γενετικό αποτύπωμα στις σύγχρονες φυλές. Αυτό σημαίνει ότι οι πιο αρχαίες από τις ζωντανές φυλές (αχαλτεκίνια, αραβική, πιθανώς μερικά πόνι) είναι απευθείας απόγονοι αυτής της ίδιας «νικητή» στην ιστορία της παρακασπικής γραμμής.

3. Οι Ευρωπαίοι πόνι ως φύλακες αρχαίων γενών.

Πολλές φυλές πόνι των Βρετανικών νήσων και της Σκανδιναβίας έχουν διατηρήσει εξαιρετικά αρχαίους χαρακτηριστικά, που προέρχονται από τις τοπικές άγριες πληθυσμές του παγετώνα.

Ο Εξμουρικός πόνι (Βρετανία): Συνέχως θεωρείται ο πιο άμεσος απόγονος των αρχαιών δασικών πόνι της Βόρειας Ευρώπης. Έχει «παιδική» τρίχα γύρω από τα μάτια («τοατί») και ειδική δομή της γνάθου («επτά δόντια αντί για έξι»), χαρακτηριστική της άγριας άλογας. Ο τύπος του, πιθανώς υπάρχει στις βραχώδεις ερήμους του Εξμουρά για τουλάχιστον 3000 χρόνια.

Ο Γκότλανδος πόνι (σκέινγκ) (Σουηδία): Ορισμένοι τύποι του βρέθηκαν στα λιβάδια με ηλικία 4000-5000 ετών. Ένας από τους πιο παλαιούς τύπους στη Βόρεια Ευρώπη.

Κριτήρια αρχαιότητας:

Γενετική απομόνωση και απουσία μείξεων από τις «μοδαίες» φυλές.

Φαινοτυπική ομοιότητα με τις εικόνες και τα οστά των αρχαίων αλόγων.

Γραπτή ιστορία εκτροφής της ίδιας κουλτούρας σε μια συγκεκριμένη περιοχή.

Αρχαιολογικά στοιχεία.

Συμπέρασμα.

Όπως αποδεικνύεται, ο τίτλος του «παλαιότερου» ανήκει σε διαφορετικούς υποψηφίους στις διαφορετικές κατηγορίες:

Ο πιο αρχαίος ζωντανός εκπρόσωπος του είδους Equus ferus είναι ο ιππός Προζβαλί斯基. Αυτό είναι ένα παράθυρο στον κόσμο των άγριων αλόγων του πλέονωκαίνου.

Η πιο αρχαία οικιακή φυλή που διατηρεί έναν μοναδικό, νωρίς σχηματισμένο τύπο είναι η αχαλτεκίνια. Αυτό είναι ένα παράδειγμα της αρχαίας ανατολικής ιπποδρομίας, ο οποίος δεν έχει αλλάξει σχεδόν για χιλιάδες χρόνια.

Οι πιο αρχαίοι τοπικοί τύποι που διατηρούν αρχαίους χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών άγριων αλόγων είναι η ισλανδική άλογο και οι πόνι των Βρετανικών νήσων (Εξμουρικός).

Η αρχαιότητά τους είναιτιμή όχι ως ρεκόρ, αλλά ως ζωντανός γενετικός και πολιτισμικός αρχείο. Αυτά τα ζώα φέρουν πληροφορίες για το κλίμα του παρελθόντος, τις μετανάστευσεις των λαών, τις πρώτες μεθόδους εκτροφής και πώς έμοιαζαν τα άλογα που δημιούργησαν την ιστορία του ανθρώπου. Η διατήρηση αυτών των φυλών είναι η διατήρηση του βιο-πολιτισμικού κειμένου του πλανήτη, των άμεσων μαρτυρών της εξοικειώσης που άλλαξε τον δρόμο της цивίλisation.

Permanent link to this publication: