8 Ιουνίου. Παγκόσμιος Ημέρα Θαλασσών. Η ημερομηνία που πρέπει να θυμόμαστε ότι η Γη δεν είναι τόσο γη όσο νερό. Οι ωκεανοί καλύπτουν περισσότερο από 70% της επιφάνειας, παράγουν τη μισή οξυγόνου που αναπνέουμε και ρυθμίζουν τον κλίμα. Αλλά εμείς, οι άνθρωποι, τους αντιμετωπίζουμε σαν άφθονο κοιμητήριο και ατελείωτο ψυγείο. Αυτή η ημέρα δεν είναι εορτή με μπάλες. Είναι ημέρα ανησυχίας, συνείδησης και υπόσχεσης. Ας κατανοήσουμε γιατί οι ωκεανοί είναι σημαντικοί και πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε.

Οι ωκεανοί - τα πνεύματα του πλανήτη

Κάθε δεύτερη αναπνοή οξυγόνου που λαμβάνετε την οφείλετε στον φυτοπλανκτόν του ωκεανού. Αυτές είναι οι μικρότερες θαλάσσιες φυτά που απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα και εκπέμπουν οξυγόνο. Οι δάση των βροχών, που προστατεύουμε τόσο πολύ, παράγουν μόνο 30% του οξυγόνου. Το υπόλοιπο είναι ο ωκεανός. Χωρίς αυτόν θα χανόμασταν. Ο ωκεανός απορροφά επίσης το υπερβολικό θερμότητα (πάνω από 90% του φαινόμενου του θερμοκηπίου), επιβραδύνοντας τη θερμοκρασία του πλανήτη. Αλλά η τιμή είναι υψηλή: το νερό γίνεται οξέο, τα κoralia λευκώνουν, οι υδροφόροι ορίζοντες ανεβαίνουν. Ο ωκεανός είναι ο σιωπηλός μας σωτήρας που πνέει από την ίδια την ευγνωμοσύνη μας.

Ιστορία της εορτής

Ο Παγκόσμιος Ημέρα Θαλασσών προτάθηκε το 1992 στο Σύμφωνο της Γης στο Ρίο-ντε-Жανεϊρό. Αλλά επίσημα τον καθιέρωσε η ΟNU το 2008. Από τότε, η 8 Ιουνίου είναι η ευκαιρία για τους οικολογικούς, τους επιστήμονες και τους απλούς ανήσυχους ανθρώπους να προσελκύσουν την προσοχή στις προβλήματα του ωκεανού. Κάθε χρόνο γίνεται υπό το σύνθημα: αποκατάσταση, βιωσιμότητα, μάχη κατά του πλαστικού. Το 2026 το θέμα είναι «Νέες γενιές και ωκεανός: κύμα αλλαγής». Κάλεσμα στις νέες γενιές να μην επαναλάβουν τα λάθη των προγόνων τους.

Καταστροφή από πλαστικό: αριθμοί

Κάθε λεπτό περνά ένα φορτηγό πλαστικών αποβλήτων στον ωκεανό. Το 2050 το πλαστικό στη θάλασσα θα είναι περισσότερο από τα ψάρια βάρη. Το μικροπλαστικό (πρωτότυπα μικρότερα από 5 χιλιοστόμετρα) έχει βρεθεί ήδη στα ψάρια, στα αλάτι, στο πόσιμο νερό. Προκαλεί φλεγμονές και διαταραχές της ορμονικής ισορροπίας. Το Μεγάλο Πλαστικό Μπλοκ του Ειρηνικού είναι πλέον όχι μπλοκ, αλλά ένα πλωτό ηπειρωτικό από πλαστικό με έκταση σε εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι καρχαρίες συναντούν θάλασσες με κιλά πλαστικού στα στομάχια τους. Στην Ημέρα Θαλασσών διεξάγονται δράσεις καθαρισμού των παραλιών, αλλά αυτό είναι μια σταγόνα στο ποτάμι. Χρειάζεται να αλλάξουμε το σύστημα: να απορρίπτουμε το μονοχρησιμοποίητο πλαστικό, να εισάγουμε ταρτάρα.

Επίπεδο ψαριών: ληστεία

Το 90% των παγκόσμιων αποθεμάτων ψαριών είτε έχουν εξαντληθεί είτε έχουν εκληρονηθεί. Οι τραουλές με τη χρήση σύγχρονων υδρόφωνων εκτοξεύουν όλα τα ζωντανά, συμπεριλαμβανομένων των αβόλεων. Ο αλιεύσιμος υλικό (δέλφινες, καρχαρίες, αλεπούδες) πετάγεται έξω από το καπέλο νεκρός. Η Ημέρα Θαλασσών είναι η μέρα που μπορούμε να θυμηθούμε τους «θαλάσσιους προστατευόμενους χώρους», όπου η ψαριά είναι απαγορευμένη. Αυτοί καλύπτουν μόνο το 8% του ωκεανού, αλλά και αυτό δεν τηρείται. Και ξέρετε ότι οι ετήσιες επιδοτήσεις για την αλιεία (30 δισεκατομμύρια δολάρια) προωθούν την υπεραλίευση; Στην Ημέρα Θαλασσών οι οικολογικοί καλούν να αγοράζουμε ψάρι με την ετικέτα MSC (υποστηρικτικός αλιεύσιμος).

Κοραλλιογενείς υφάλοι: υποθαλάσσια τροπικά δάση

Οι υφάλοι καλύπτουν το 1% της επιφάνειας του ωκεανού, αλλά είναι ο τόπος κατοίκησης για το 25% των θαλάσσιων ειδών. Καθώς το νερό θερμαίνεται (1-2 βαθμούς), τα κoralia αποκλείουν τις φυτά-συμπόντες και λευκώνουν. Αν η θερμοκρασία δεν μειωθεί, θα πεθάνουν από πείνα. Από το 1950 έχουμε χάσει το ήμισυ των κοραλλιογενών υφάλων. Η Ημέρα Θαλασσών είναι η μέρα για έργα αποκατάστασης των κοραλλιογενών (καλλιέργεια σε βρεφονηπιακούς κήπους και μεταμόσχευση). Αλλά αυτό είναι σαν να θεραπεύεις εγκαύματα με λευκό πλαστικό, όταν ολόκληρος ο σπίτι καίγεται.

Υπερχείλιση της στάθμης της θάλασσας: απειλή για τις παράκτιες πόλεις

Καθώς οι πάγοι λιώνουν, το νερό ανεβαίνει κατά 3-4 χιλιοστόμετρα το έτος. Για εμάς αυτό δεν είναι εμφανές. Αλλά για τους κατοίκους του Μπανγκλαντές, της Βενετίας, των Μαλdives - αυτό είναι καταστροφή. Έως τα επόμενα δεκαετία εκατομμύρια «κλιματικές προσφύγους». Οι επιστήμονες θυμίζουν την Ημέρα Θαλασσών ότι η μείωση των εκπομπών CO2 είναι και ένας τρόπος επιβίωσης των παράκτιων μεγάλων πόλεων. Σανγκάη, Χοσέμιν, Μαϊάμι - μπορούν να πνιγούν κάτω από το νερό.

Τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος την Ημέρα Θαλασσών

Δεν χρειάζεται να πηδήξουμε στο βάθος και να συλλέξουμε πλαστικό (αλλά και αυτό είναι τιμητικό). ξεκινήστε从小: απορρίψτε το πλαστικό ποτηράκι καφέ. Βεβαιωθείτε ότι έχετε μαζί σας μια μπουκάλι νερού. Μην αγοράζετε σувενίρια από καρποί και κοραλλιογενείς. Μην αφήνετε σκουπίδια στις παραλίες. Επιλέξτε θαλάσσια προϊόντα με οικολογική ετικέτα. Υπογράψτε πетиτία για τον εμποδισμό του μονοχρησιμοποιητού πλαστικού. Πειτέχετε τα παιδιά για τον ωκεανό, δείξτε τους τον φιλμ «Ο Γαλάζιος Ωκεανός» (2025). Και μπορεί να, σε 20 χρόνια, οι εγγονές σας θα δουν ζωντανούς δέλφινες, όχι μόνο στο μουσείο.

Οι ωκεανοί και η υγεία μας

Ο ωκεανός μας δίνει όχι μόνο οξυγόνο και τροφή. Οι θαλάσσιες οργανισμοί είναι πηγή φαρμάκων: από τον καρκίνο, τον HIV, τις φλεγμονές. Οι γιγαντιαίες σφουγγάρια, οι θαλάσσιες φυτά, οι βακτήρια - αυτό είναι η αίθουσα φαρμάκων του μέλλοντος. Απορρίπτοντας τον ωκεανό, απορρίπτουμε την ευκαιρία για θεραπεία. Η Ημέρα Θαλασσών αξίζει να θυμηθούμε αυτό.

Μέλλον των ωκεανών: τι θα γίνει σε 30 χρόνια

Αν δεν αλλάξουμε τίποτα, μέχρι το 2050 οι ωκεανοί μπορεί να μετατραπούν σε οξέο, ζεστό, σχεδόν άγριο χώρο. Οι μεδουσές θα πάρουν τη θέση των ψαριών. Τα κoralia θα εξαφανιστούν. Το πλαστικό θα είναι περισσότερο από τη ζωή. Αλλά υπάρχει ελπίδα: η ανανεώσιμη ενέργεια, η αποχώρηση από τα καύσιμα, τα προστατευόμενα κρατήματα, οι τεχνολογίες καθαρισμού. Η Παγκόσμιος Ημέρα Θαλασσών δεν είναι παροχή, αλλά ένα σχέδιο δράσης. Κάθε ένας από εμάς είναι μέρος του ωκεανού. Και είμαστε υπεύθυνοι γι' αυτόν.

Η 8 Ιουνίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μια ευκαιρία να αναπνεύσουμε και να σκεφτούμε για το μπλε καρδιά της Γης. Ο ωκεανός δεν μπορεί να φωνάξει. Αλλά πεθαίνει. Μην τον αφήσετε να χωνέψει στο σιωπές.

Permanent link to this publication: