Μπορούν οι τύραννοι να ζήσουν στη Σελήνη; Εξαιρετικές συνθήκες και όρια της ζωής

Το ερώτημα για τη δυνατότητα επιβίωσης των τυραννών στη Σελήνη αφορά βασικές προβλήματα αστεροβιολογίας και εξαιρετικής βιολογίας. Παρά την φήμη τους ως εξαιρετικά ανθεκτικών όντων, το περιβάλλον της Σελήνης αποτελεί συνδυασμό παραγόντων, καθένας από τους οποίους είναι θανατηφόρος για οποιαδήποτε γνωστή μορφή ζωής. Η ανάλυση των συνθηκών στον φυσικό δορυφόρο της Γης και των φυσιολογικών περιορισμών των τυραννών επιτρέπει να δοθεί ένας αμετάβλητος αρνητική απάντηση, ωστόσο ο ίδιος ο ερώτημα ανοίγει ενδιαφέρουσες επιστημονικές προοπτικές.

Φυσιολογία των τυραννών και όρια της επιβίωσης τους

Οι τύραννοι, ειδικά ο καφέ τύραννος ή ο αμερικανικός τύραννος, δείχνουν φαινομενική ανθεκτικότητα σε μια σειρά από δυσμενείς συνθήκες. Είναι ικανοί να μεταφέρουν σημαντικές δόσεις ακτινοβολίας, μέχρι 15 φορές μεγαλύτερες από τη θανατηφόρα δόση για τον άνθρωπο, να επιβιώνουν χωρίς τροφή για αρκετές εβδομάδες και να αναγεννώνται μετά από βραχυπρόθεσμη υποβούβασή σε νερό. Η ανθεκτικότητά τους οφείλεται στον αργό κυκλοφοριακό κύκλο των κυττάρων, στην αποτελεσματική σύστημα αποκατάστασης DNA και στην ικανότητα να εισέρχονται σε κατάσταση αναστοχασμού όταν οι συνθήκες επιδεινώνονται. Ωστόσο αυτές οι προσαρμογές λειτουργούν εντός της γήινης βιοσφαιράς. Η κρίσιμη εξάρτηση για τον τύραννο, όπως και για οποιονδήποτε άλλο οργανισμό, είναι η παρουσία ατμόσφαιρας. Το αναπνευστικό σύστημα των τυραννών, αποτελούμενο από траχεές, απαιτεί την παρουσία αεριούχου οξυγόνου για την αναπνοή.

Ατμοσφαιρικός κενό και θερμοκρασιακός ρυθμός της Σελήνης

Η Σελήνη σχεδόν δεν έχει ατμόσφαιρα. Η ατμοσφαιρική πίεση στη επιφάνειά της είναι περίπου 10^{-12} τορρ, που είναι συνθήκη βαθύτατου κενού. Σε τέτοιες πιέσεις οι υγρά ξεκινάνε να βράζουν σε θερμοκρασία δωματίου λόγω της απουσίας εξωτερικού πίεσης. Η γαλακτοκυτταρίνη (αντίστοιχο της αίματος στα αρθρόποδα) στο σώμα του τυραννός θα βράσει αμέσως, οδηγώντας σε ρήξη ιστού και γρήγορη θάνατο. Ταυτόχρονα, ο οργανισμός θα εκτεθεί σε εξαιρετικό θερμοκρασιακό πρόγραμμα. Οι ημέρες της Σελήνης διαρκούν περίπου 14 γήινες ημέρες, κατά τις οποίες η θερμοκρασία στον ισημερινό μπορεί να φτάσει στους +127°C, ενώ κατά τη διάρκεια της νύχτας της Σελήνης να πέφτει στους -173°C. Κανένας γήινος οργανισμός δεν έχει πρωτεΐνες που μπορούν να διατηρήσουν τη βιωσιμότητα σε τέτοιο φάσμα θερμοκρασιών. Οι πρωτεΐνες δευτερογεννούν σε υψηλές θερμοκρασίες, ενώ οι κυτταρικές μεμβράνες καταστρέφονται από βαθιά ψύξη.

Ακτινοβολία και το πρόβλημα του μεταβολισμού

Η απουσία μαγνητικού πεδίου και πυκνής ατμόσφαιρας στη Σελήνη κάνει την επιφάνειά της αδύνατη να αντιμετωπίσει την κραστική ακτινοβολία και την ηλιακή ακτινοβολία. Η δόση ακτινοβολίας στη επιφάνεια της Σελήνης είναι 200-1000 φορές μεγαλύτερη από τη δόση στη επιφάνεια της Γης. Αν και οι τύραννοι είναι ανθεκτικοί στην ακτινοβολία με γήινες μετρήσεις, η μακροχρόνια έκθεση σε αυτούς τους ρεύματα θα προκαλούσε ανυπέρβλητες βλάβες στο DNA και τον θάνατο των κυττάρων. Επιπλέον, ο οργανισμός θα αντιμετώπιζε την αδύνατη πρόβλημα του μεταβολισμού. Ε zelfs als de termiet door een wonder zou worden beschermd tegen het vacuüm en de temperatuurschommelingen, zou hij niet kunnen ademen en niets kunnen eten. De afwezigheid van organische stof en water maakt elk bekende metabolisme onmogelijk.

Επιστημονικός πλαίσιο και σημασία του πειράματος

Ο φανταστικός εμπειρίας με τους τυραννός στη Σελήνη έχει όχι μόνο θεωρητικό χαρακτήρα. Αυξάνει την αρχή της διαφοράς μεταξύ της ανθεκτικότητας σε μεμονωμένους στρεσογόνους παράγοντες σε γήινες συνθήκες και της ικανότητας να επιβιώνουν σε μια συνολικά εχθρική σφαίρα άλλου ουράνιου σώματος. Η μελέτη των ορίων της επιβίωσης των γήινων οργανισμών, όπως οι τυφλοί ή κάποιες βακτηρίδια, σε συνθήκες που μιμούνται τον διάστημα είναι σημαντική επιστημονική περιοχή. Είναι βοηθός στην καθορισμό των ορίων της ζώνης της ζωής και στην κατανόηση ποια μορφές ζωής μπορούν να υπάρχουν εκτός της Γης. Οι τύραννοι, βεβαίως, είναι οι πρωταθλητές της επιβίωσης στη δική μας πλανήτη, αλλά η Σελήνη για αυτούς είναι μια πλήρως στερή και θανατηφόρα σφαίρα, όπου καμία εξελικτική προσαρμογή δεν έχει δύναμη.

Permanent link to this publication: