Μηταφυσική του αριθμού 7: Ο αριθμός της μυστικής, πνευματικής τελειότητας και του κρασμοστικού ρυθμού

Εισαγωγή: Το δεσμό μεταξύ γης και ουρανού

Η επτάδα, ίσως ο πιο σакρικός και οικουμενικός αριθμός στην μυθολογία, τη θρησκεία και την κουλτούρα του ανθρώπινου είδους. Καταλαμβάνει μοναδική θέση ως ένωση πνεύματος (3) και ύλης (4), συμβολίζοντας τον συνδυασμό τους, την ολοκλήρωση και την μετάβαση σε νέο επίπεδο. Αν η έξι (6) είναι ο αριθμός της αρμονίας του κόσμου της γης, τότε η επτάδα (7) είναι ο αριθμός της αρμονίας του κρασμοστικού τάξης, του θεϊκού σκοπού και της πνευματικής τελειότητας. Αυτός είναι ο αριθμός της μυστικής, της εσωτερικής αναζήτησης, του μυστηρικού εμπειρισμού και των κύκλων του κόσμου.

1. Μαθηματική και γεωμετρική μοναδικότητα: το απλό αριθμό που δεν μπορεί να κατανοηθεί

Από μαθηματική άποψη, η επτάδα είναι ένα απλό αριθμός, αδιαίρετος και μοναδικός εντός του πρώτου δεκαεκατομμυρίου. Δεν παράγεται από τη πολλαπλασιασμό άλλων αριθμών αυτής της σειράς (εκτός από 1x7), που ενισχύει την αίσθηση της εξαιρετικότητάς του και της αυτοσufficiency του. Στη γεωμετρία, ο ιδανικός επτάγωνος (γέπταγωνος) δεν μπορεί να κατασκευαστεί με τη χρήση του κύκλου και της γραμμής, κάτι που τον έκανε σύμβολο του απρόσιτου, που υπερβαίνει τα κανονικά ανθρώπινα κατανομήματα.

Ενδιαφέρουσα πραγματικότητα: Όταν το 1 διαιρείται με την επτάδα, προκύπτει μια διαρκώς επαναλαμβανόμενη ακολουθία αριθμών 142857. Αυτή η κύκλικη ανακατατάξη δείχνει τον εσωτερικό, κλειστό σε εαυτόν τάξη, που ενισχύει επίσης τον μυστηρικό αέρα της επτάδας.

2. Κοσμολογικές και αστρολογικές αντιστοιχίες: το απόκρυφο από το κρασμό

Η επτάδα είναι η βάση πολλών κοσμολογικών μοντέλων.

Οι επτά «πλανέτες» της αρχαίας αστρονομίας: Ηλίο, Σελήνη, Άρης, Αφροδίτη, Άρης, Ιωαννίδης, Σατώρν. Είχαν φανερός οπτικά με γυμνό μάτι και θεωρούνταν δυνάμεις που καθοδηγούν τη μοίρα. Οι επτά μέρες της εβδομάδας ονομάστηκαν προς τιμή τους στα ρομανικά και γερμανικά γλωσσές.

Οι επτά ουρανοί / σφαίρες: Στην αρχαία, ισλαμική και ιουδαιοχριστιανική κοσμολογία υπήρχε η ιδέα των επτά συγκεντρωμένων ουρανικών σφαιρών, στις οποίες βρίσκονταν τα φώτα. Ο δρόμος της ψυχής προς τον Θεό θεωρούνταν ως ανέβασμα μέσω αυτών των επτά επιπέδων.

Οι επτά χρώματα του φάσματος: Αν και το φάσμα είναι συνεχές, ο Ισαάκ Νьютον τα διέθεσε σε επτά βασικά χρώματα ανάλογα με τις επτά νότες και τις πλανέτες, προσπαθώντας για μια οικουμενική αρμονία.

3. Θρησκευτικά και μυθολογικά αρχέτυπα: αποκάλυψη και νόμος

Η επτάδα είναι ο κορυφαίος πέτρα πολλών θρησκευτικών συστημάτων.

Η ιουδαιοχριστιανική παράδοση:

Οι επτά μέρες της Δημιουργίας και η επτάτη μέρα — η Σάββατο, η μέρα ανάπαυσης και αγιότητας.

Οι επτά σφραγίδες, οι επτά φυσίγγια, οι επτά κούπες της οργής στο Αποκάλυψη του Ιωάννη του Θεού.

Οι επτά ηθικές (τρεις θεολογικές: πίστη, ελπίδα, αγάπη; και τέσσερις καρδιαλές: ευλογία, δικαιοσύνη, μέτρια, ανδρεία).

Οι επτά θανάσιμες αμαρτίες (αλαζονεία, αλαζονεία, πάθος, ζήλεια, γλύκα, οργή, μοναξιά).

Ο Ισλάμ: Οι πιστοί εκτελούν επτά περιπάτους (τάβαφ) γύρω από την Κάαμπα στη Μέcca και επτά δρομους (σαΐ) μεταξύ των λόφων Σαφα και Μαρβ.

Ο Ινδουισμός και ο Βουδδισμός: Οι επτά τσάκρες — ενεργειακοί κέντρα στο εσωτερικό σώμα του ανθρώπου, που βρίσκονται παράλληλα με τον σπονδύλο και συμβολίζουν τις φάσεις της πνευματικής άνοδου από τα εδάφεια πάθη (Μουλαδχάρα) μέχρι την θεϊκή просφόρηση (Σαχασράρα).

Οι αρχαίες μυθολογίες: Οι Σουμάριοι — επτά μεγάλοι θεοί Αννουνάκι. Στην ελληνική μυθολογία — οι επτά κόρες του Ατλάντα (Πληάδες). Στους Σλάβους — ο επτάκεφαλος Ζмей Γόρινιτς.

4. Ψυχολογικά και πολιτισμικά φαινόμενα: ο αρχέτυπος του φιλοσόφου και της αναζήτησης

Στην ψυχολογία η επτάδα συνδέεται με τον αρχέτυπο του Φιλοσόφου, του Φιλοσόφου, του Αποστρατευμένου. Αυτό είναι η ενέργεια της εσωτερικής εμβάθυνσης, της ανάλυσης, της αναζήτησης της βαθιάς αλήθειας και του νόηματος.

«Το μαγικό αριθμός 7 ± 2»: Ο ψυχολόγος Γεώργιος Μίλερ το 1956 έθεσε ότι ο όγκος της βραχυπρόθεσμης μνήμης του ανθρώπου είναι κατά μέσο όρο 7 ± 2 στοιχεία. Αυτό έκανε την επτάδα τον αριθμό των κognitivistικών περιορισμών και των δυνατοτήτων του ανθρώπινου μυαλού.

Οι επτά ηλικίες του ανθρώπου: Η κατηγορία της ζωής από την παιδική ηλικία μέχρι την βαθιά γηρατειά (Ο. Σέξπир).

Οι επτά ελεύθερες τέχνες στο μεσαιωνικό εκπαιδευτικό σύστημα: το τριβιούμ (grammatika, ρητορική, λογική) και το τετραβιούμ (arithmetika, γεωμετρία, μουσική, αστρονομία) — ο δρόμος προς την ολοκληρωμένη γνώση.

Παράδειγμα: Στην ιστορία «Η λευκή βασίλισσα και οι επτά γιγαντάκια» οι γιγαντάκια συμβολίζουν, από τη μια πλευρά, τις στοιχειώδεις, χθονικές δυνάμεις της γης (εργασία στην σπηλιά), και από την άλλη πλευρά, τους επτά διαφορετικούς άξονες του ανθρώπινου χαρακτήρα ή τις επτά μέρες της εβδομάδας. Η φροντίδα τους για την λευκή βασίλισσα συμβολίζει τον διαδικασμό της αρμονιοποίησης και της προστασίας του πνευματικού στοιχείου (Η λευκή βασίλισσα) με τη βοήθεια της γης γνώσης και της εργασίας.

5. Νουμερολογία και εσωτερισμός: ο αριθμός του μυστηρίου και της ολοκλήρωσης

Στην νουμερολογία η επτάδα είναι ο αριθμός της βαθιάς ανάλυσης, της πνευματικότητας, του αποσυρμού, της εσωτερικής αναζήτησης και της φιλοσοφικής φιλοδοξίας. Συνδέεται με τον πλανήτη Σατώρν (σύνορα, χρόνος, μαθήματα, συγκέντρωση) και, μερικές φορές, με τον Νέπτούνο (μυστήριο, ενσυναίσθηση, μυστικισμός). Αυτό είναι η ενέργεια όχι του εξωτερικού δράματος, αλλά της εσωτερικής αναζήτησης και της σκέψης.

Ο δρόμος της εκπαίδευσης: Η επτάδα συχνά συμβολίζει τα στάδια της εκπαίδευσης, των δοκιμασιών στη διαδρομή προς το γνώση. Επτά σκαλοπάτια, επτά πόρτες, επτά κλειδιά.

Σύνθεσης και μετάβασης: Συμπεριλαμβάνοντας το 3 (πνευματικό) και το 4 (γιγαντιαίο), η επτάδα αντιπροσωπεύει τον πύργο μεταξύ των κόσμων. Αυτός είναι ο αριθμός της ολοκλήρωσης ενός κύκλου και της προετοιμασίας για την μετάβαση στον επόμενο (προς το 8, τον αριθμό της ατέλειωσης).

Η σκιές της επτάδας: Απομόνωση, υπερβολικός σκεπτικισμός, σαπιοφροσύνη, τάση για απομόνωση που υπερνέμεται από την απομόνωση.

6. Εμφάνιση στη φύση και την επιστήμη: ο οικουμενικός μοτίβος

Η περιódιακή συστήματα: Στην κλασική τάξη Μεντελέγιου υπήρχαν επτά περιόδοι (οριζόντιες σειρές), που αντικατοπτρίζουν την περιόδικότητα των χημικών ιδιοτήτων των στοιχείων.

Η μουσική: Οι επτά νότες της διατονικής γαμμάτας (σόι, ρέ, μι, φά, σόλ, λα, σί) — η βάση της ευρωπαϊκής μουσικής.

Η βιολογία: Πολλοί βιολογικοί κύκλοι σχετίζονται με την επτάδα (π.χ. οι φάσεις ανάπτυξης των εντόμων, ο εμμηνορροϊκός κύκλος των γυναικών περίπου 28 ημερών (4x7)).

Συμπέρασμα: Ο αριθμός του εσωτερικού κρασμοσμού και του θεϊκού νόμου

Η μηταφυσική του αριθμού 7 είναι η μηταφυσική του τάξης που καθορίζεται από πάνω και του εσωτερικού δρόμου προς την κατανόηση του. Αυτός ο αριθμός θυμίζει ότι πίσω από τον ορατό χάος του κόσμου υπάρχει μια κρυφή, τέλεια δομή, και η αληθινή γνώση αποκτάται όχι στις εξωτερικές επιτυχίες, αλλά στη σιωπή της αυτογνωσίας.

Η επτάδα είναι ο αριθμός της παύσης, της σκέψης και της συνείδησης. Σταματάει στο όριο μεταξύ του εμφανισμένου κόσμου (1-6) και του υπερφυσικού κόσμου (8-9). Καλεί να σταματήσει, να αναλύσει τον δρόμο που έχει περάσει, να μάθει τα μαθήματα και να στραφεί προς το εσωτερικό φωνή, για να ακούσει τον ήχο της θεϊκής αρμονίας. Σε αυτό το μυστήριο και την ατράκτιά του: ως σύμβολο του τέλειου κρασμοστικού νόμου, είναι ταυτόχρονα η κλειδαριά για την αυτογνωσία του ανθρώπου ως μικροκοσμικού, που αντικατοπτρίζει αυτή τη μεγάλη επταπλή δομή του κόσμου.

Permanent link to this publication: