Πνευματική ημέρα — εορτή που συχνά μένει στην σκιά της Πεντηκοστής. Αλλά δεν είναι άδικη. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Πνεύμα, το Τρίτο Πρόσωπο της Τριάδος. Στην ιστορία του χριστιανισμού, αυτή η ημέρα εμφανίστηκε μετά την Πεντηκοστή, αλλά έγινε σημαντική μilestone. Αναφέρουμε πώς η Πνευματική ημέρα ξεχώρισε ως ξεχωριστή εορτή, τι άλλαξε τα αιώνια και γιατί είναι σημαντική σήμερα.

Πρώιμος χριστιανισμός

Στα πρώτα έτη του χριστιανισμού, οι χριστιανοί δεν ξεχώριζαν την Πνευματική ημέρα ξεχωριστά. Η Τριάδα (Πεντηκοστή) εορτάζονταν ως ενιαίος εορτή της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος. Σε αυτή την ημέρα τιμούσαν και την Τριάδα και τον Άγιο Πνεύμα. Δεν υπήρχε διαχωρισμός. Αλλά με την εξέλιξη της θεολογίας, προέκυψε η ανάγκη να τονιστεί η ρόλος του Αγίου Πνεύματος. Γιατί στο Σύμβολο της Πίστης γράφεται: «Πιστεύω στον Άγιο Πνεύμα, Κύριο Ζωοδόχο». Αλλά δεν υπήρχε ξεχωριστή εορτή.

Στο 4ο αιώνα, μετά από συζητήσεις για την Τριάδα (αριανισμός), η εκκλησία ενίσχυσε την διδασκαλία. Και δημιουργήθηκε η παράδοση να εορτάζεται η Πνευματική ημέρα την επόμενη ημέρα της Πεντηκοστής.

6ος αιώνας: Εφαρμογή της εορτής

Με τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ (6ος αιώνας) στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία καθιερώθηκε να εορτάζεται η Πνευματική ημέρα την επόμενη ημέρα της Πεντηκοστής. Αυτό ήταν νόμιμα καθεστηκυία. Ταυτόχρονα εμφανίστηκαν ειδικές προσευχές και ύμνοι για αυτή την ημέρα. Οι θεολόγοι εξήγησαν: Η Τριάδα είναι μνήμη ενός γεγονότος (η παρουσία του Αγίου Πνεύματος). Η Πνευματική ημέρα είναι η λατρεία της Προσωπικότητας (Αγίου Πνεύματος).

Ο διαχωρισμός βοήθησε να αποφευχθεί η σύγχυση στα μυαλά των πιστών.

Μεσαίωνας

Στη Δυτική εκκλησία η Πνευματική ημέρα (Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή) δεν ήταν υποχρεωτική. Σε ορισμένα μέρη την εορτάζαν, σε άλλα όχι. Στην Ανατολική εκκλησία (ορθόδοξος) η εορτή καθιερώθηκε. Στη Ρωσία θεωρούνταν «πρόσθετη Πεντηκοστή». Οι εκκλησίες διακοσμούσαν με βελανιδιές, τελούσαν λιτανεία. Στο λαό η Πνευματική ημέρα ονομαζόταν «ιμάτινα γης» — η γη δεν έπρεπε να τρεμοπαίζει (αποβλήματα, καλλιέργεια). Πίστευαν ότι ήταν έγκυος καρπού. Αυτό ήταν εθνολαϊκό απογείωση, αλλά διατηρήθηκε για αιώνες.

Αυτό είναι εθνολαϊκό απογείωση, αλλά διατηρήθηκε για αιώνες.

Μεταρρύθμιση και Νέος Χρόνος

Οι Προτεστάντες απορρίψαν την λατρεία των αγίων, αλλά την Πεντηκοστή και την Πνευματική ημέρα άφησαν; Στο λουθηρανισμό η Πνευματική ημέρα (Pfingstmontag) είναι επίσημη εορτή διακοπής εργασίας στη Γερμανία, τη Σουηδία. Στην Αγγλία (ανγλικανισμός) η Whit Monday εορτάζονταν μέχρι το 1971, μετά αντικαταστάθηκε από το Spring Bank Holiday. Στη Ρωσία μετά την επανάσταση απαγορεύτηκαν οι εορτές, η παράδοση διακόπηκε. Επανήλθε στα 1990s.

Στη σύγχρονη Ρωσία η Πνευματική ημέρα δεν είναι εορτή διακοπής εργασίας, αλλά πολλοί πιστοί προσπαθούν να επισκεφτούν τον ναό.

Η Πνευματική ημέρα σήμερα

Στην ορθόδοξη εκκλησία θεωρείται μεγάλη εορτή (μη δωδεκαημένη, αλλά μεγάλη). Το στολή των ιερέων είναι πράσινη. Αναγνωρίζεται η προσευχή «Κύριε Νεφελίμ». Στο λαό υπάρχει ακόμα η παράδοση να μην εργάζονται στη γη (ιδιαίτερα στην αγροτική περιοχή). Σε ορισμένες περιοχές γίνεται ο τύπος «κουμλήματος» (γυναίκες φιλιούνται μέσω του βελανιδιού).

Είναι σημαντικό: Η Πνευματική ημέρα δεν είναι «δευτερεύουσα» Πεντηκοστή. Είναι αυτόνομη εορτή. Ο Άγιος Πνεύμας δεν είναι αβστραπτικό φαινόμενο, αλλά Προσωπικότητα. Είναι ο Παρηγορητής, ο Οδηγός, ο Ζωοδόχος. Στην ημέρα του Αγίου Πνεύματος οι πιστοί ζητούν δώρα σοφίας, целомηδρίας, αγάπης. Θυμίζουν ότι ο Θεός είναι κοντά, σε κάθε αναπνοή.

Permanent link to this publication: