Ρέψιμο — αυτό δεν είναι απλώς ένας τρόπος για να απασχολήσεις το παιδί για μισή ώρα. Είναι ένα ισχυρό εργαλείο ανάπτυξης. Όταν το μωρό πιάνει το μολύβι, στο μυαλό του ξεκινούν πολύπλοκα процессы. Εκτός από το να μαθαίνει να κρατάει το εργαλείο, μαθαίνει και να εκφράζει τις συναισθήματά του, να φαντάζεται, να αναλύει. Και με έκπληξη, πολλοί γονείς θεωρούν το ρέψιμο ως αστείο: «Ποια σημασία, έκανε μερικές σκιές, καλύτερα να είχε κάνει τα μαθήματα». Αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος. Όσο πιο νωρίς ξεκινήσεις να ενθαρρύνεις την δημιουργικότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να μεγαλώσεις μια ομαλή, νοητικά αναπτυγμένη προσωπικότητα.

Μικρή μυϊκή κίνηση και μυαλό

Όταν το παιδί ζωγραφίζει, ενεργοποιεί δεκάδες μικρές μύες του χεριού. Αυτό είναι απευθείας στύξη σε περιοχές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για τη γλώσσα, τη μνήμη και την κoordination. Δεν είναι τυχαίο που οι φωνοθεραπευτές συμβουλεύουν τα παιδιά με καθυστέρηση της γλώσσας να σκαλίζουν και να ζωγραφίζουν. Κάθε γραμμή, κάθε στίγμα είναι μια συνδετική οδός νευρώνων. Όσο πιο ποικίλες οι τεχνικές (μολύβια, χρώματα, μαρκαδόροι, ζωγραφική με τα δάχτυλα), τόσο πιο ενεργά αναπτύσσεται η συνεργασία μεταξύ των δύο εγκεφαλικών ημισφαιρίων. Στη μέλλον, αυτό θα εκφραστεί σε εύκολη μάθηση γραφής, στην ικανότητα να εναλλάσσονται γρήγορα μεταξύ εργασιών.

Εмоционаλική νοημοσύνη

Οι παιδιά δεν πάντα μπορούν να πουν με λόγια τι τους ενοχλεί. Αλλά μέσω του ρεψίμου μπορούν. «Οικογένεια» — όπου όλοι κρατούν χέρια. «Είμαι στην σχολή» — όπου η δασκάλα είναι με οξείς δόντια. Το ρέψιμο βοηθά να εκτοξεύσουν τους φόβους, τη θυμό, την ζήλια. Και ο γονέας, βλέποντας τα έργα ζωγραφικής, μπορεί να δει το πρόβλημα στην αρχή. Επιπλέον, ζωγραφίζοντας, το παιδί μαθαίνει να κατανοεί τα συναισθήματά του: «αυτό το χρώμα είναι χαρά, και αυτό είναι λύπη». Έτσι αναπτύσσεται η εμοционаλική νοημοσύνη, η οποία είναι πιο σημαντική από το IQ στη ζωή των ενηλίκων.

Φαντασία και δημιουργικότητα

Σε έναν κόσμο όπου ο τεχνητός νοημοσύνη αντικαθιστά τις ρουτίνας επαγγελματικές, οι δημιουργικές ικανότητες γίνονται το κύριο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Το ρέψιμο μαθαίνει το παιδί να βλέπει μη συμβατικές λύσεις. Πώς να ζωγραφίσεις το βροχόπτο; Με σημεία, γραμμές, κλάκσες. Πώς να απεικονίσεις τον άνεμο; Δεν είναι ορατός, αλλά μπορείς να δείξεις τα κτυπωμένα δέντρα. Το παιδί μαθαίνει τη συμβολιστική, το αβστατό μυαλισμό. Αποκτά το θάρρος να μην φοβάται το καθαρό χαρτί. Αυτή η ικανότητα μεταφέρεται σε οποιαδήποτε περιοχή: από το business μέχρι την επιστήμη.

Ενσυγκρασία και στόχος

Για να ζωγραφίσεις έναν γάτο χρειάζεται 15 λεπτά προσοχής. Για να ολοκληρώσεις την εικόνα — μερικές φορές αρκετές μέρες. Το παιδί μαθαίνει να φτάνει μέχρι το τέλος, να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια στη μέση. Ορίζει στόχο (να ζωγραφίσει ένα σπίτι) και πορεύεται προς αυτόν, αντιμετωπίζοντας δυσκολίες (δεν βγαίνει μια ευθεία γραμμή, τελείωσε η красκα). Αυτό εκπαιδεύει την βούληση. Και όταν το έργο είναι έτοιμο, το παιδί νιώθει περηφάνεια — «έγινε». Αυτό ενισχύει την αυτοεκτίμηση και δίνει πόρο για τις επόμενες επιτυχίες.

Προετοιμασία για το σχολείο

Η ικανότητα να κρατάς το μολύβι είναι η βάση για τη γραφή. Η τακτική ζωγραφική δυναμώνει το χέρι, μαθαίνει να ρυθμίζει το πάτημα. Τα παιδιά που ζωγραφίζουν πολύ, αποκτούν πιο ευανάγνωστο γράμμα. Επιπλέον, η ζωγραφική αναπτύσσει το χώρομαθαίδευμα: δεξιά-αριστερά, πάνω-κάτω, σύνθεση. Αυτό θα φανεί και στη μαθηματικά (γεωμετρία), και στη ανάγνωση (αίσθηση της γραμμής). Τέλος, η ζωγραφική μαθαίνει την προσοχή στις λεπτομέρειες — την ποιότητα, χωρίς την οποία δεν πρόκειται να φτάσει στο σχολείο.

Πώς να οργανώσεις τον διαδικασία

Μην επιβάλλεις. Το ρέψιμο πρέπει να είναι ευχάριστο. Αν το παιδί δεν θέλει, προσφέρει μια εναλλακτική: χρωματιστά, ζωγραφική στο ασφάλτι, ζωγραφική με τα δάχτυλα. Δημιούργησε τις συνθήκες: τον πάγκο, καλή φωτιστική, πρόσβαση στα υλικά. Μην κρίνεις! «Τι για καρακουλές;» είναι ένας θανατηφόρος χτύπος στη δημιουργικότητα. Χαιρετίζε το έργο, όχι το αποτέλεσμα: «βλέπω ότι πολύ προσπάθησες». Προσφέρεις θέματα: «να ζωγραφίσεις, τι είδεις στο ζωολογικό κήπο». Ζωγραφίζετε μαζί. Δείχνετε παράδειγμα.

Το ρέψιμο δεν είναι ένα χόμπι, αλλά μια ανάγκη. Όπως το φαγητό και ο ύπνος. Μην το αποσύρετε από το παιδί το μολύβι, ακόμα και αν σας φαίνεται ότι ζωγραφίζει σαν αστεία. Ίσως τώρα γεννιέται ένας μικρός Πικάσσο. Και μπορεί να είναι απλά ένα χαρούμενο άτομο.

Permanent link to this publication: