Πρόσωπα γυναικών στα έργα του Τσαρλς Ντίκκινς: μεταξύ του βικτωριανού ιδεώδους και της κοινωνικής εξέγερσης

Εισαγωγή: Ο Ντίκκινς ως διαγνωστής της γυναικείας τύχης

Ο Τσαρλς Ντίκκινς, συχνά θεωρούμενος ως τραγουδιστής των βικτωριανών οικογενειακών αξιών, δημιουργήσε μια από τις πιο περίπλοκες και αντιφατικές γκαλερί γυναικείων τύπων στη λογοτεχνία του 19ου αιώνα. Οι ηρωίδες του είναι μακριά από την κατακερματισμένη τύπο «αγγέλου στο σπίτι». Μέσω των τύχών τους, εξετάζει τα όρια της γυναικείας αγορευτικότητας σε ένα πατριαρχικό κοινωνικό σύστημα, την τραγωδία των κοινωνικών περιορισμών και την ψυχολογική βάθος των χαρακτήρων που σπάζουν μεταξύ του καθήκοντος, της πάθους και της επιβίωσης. Οι γυναίκες του Ντίκκινς δεν είναι απλώς ρόλοι στο σενάριο, αλλά πλήρως κοινωνικοψυχολογικές μελέτες.

1. «Αγγελές στο σπίτι»: η ηθική ως πρόκληση για τον κόσμο

Αυτός ο αρχετυπικός τύπος, που αντιστοιχεί στο βικτωριανό ιδεώδες, εκφράζεται σε μια σειρά από κλειδιά ηρωίδες, αλλά ο Ντίκκινς τον χρησιμοποιεί σπάνια σαν στατικό.

Η Άγνες Γουίκφιλντ («Δαβίδ Κόπερφιλντ») είναι ο κανonicalς τύπος. Η αυτοθυσία, η σοφία και η αμετάβλητη αγάπη της την κάνουν «οδηγό αστέρι» του Δαβίδ. Ωστόσο, η παθητικότητά της και η σχεδόν υπερφυσική υπομονή της θέτουν υπό αμφισβήτηση τη ρεαλιστικότητα αυτού του ιδεώδους, μετατρέποντας την Άγνες περισσότερο σε σύμβολο παρά σε ζωντανή ανθρώπινη φιγούρα.

Η Εστερ Σάμερσον («Ο Κρύος Οίκος») είναι μια πιο σύνθετη και αναπτυσσόμενη έκδοση. Ως ορφανή με το στίγμα της «ιλαρίων γέννησης», ενεργά καταβαίνει την τύχη της μέσω εργασίας, πρακτικής ελεημοσύνης και εσωτερικής δύναμης. Η ηθική της δεν είναι μια δωρεά, αλλά ένας συνειδητός και δύσκολος όρος. Δεν περιμένει σωτηρία, αλλά γίνεται σωτήτρια για άλλους.