Όταν ο άνθρωπος ξεκινά να περιμένει την άνοιξη: νευροβιολογία, πολιτισμικοί κώδικες και φαινολογικοί ρολόγια

Η αναμονή της άνοιξης δεν είναι απλώς ένα συναισθηματικό αίσθημα, αλλά ένα σύνθετος ψυχοφυσιολογικός διαδικασία με βαθιά εξελικτική, νευροβιολογική και πολιτισμική ρίζα. Η χρονολογία και η έντασή της καθορίζεται από τη συνολική σύνθεση παραγόντων, από τη διάρκεια της ημέρας μέχρι τον πολιτισμικό ημερολόγιο.

Βιολογικές βάσεις: από τον υποθάλαμο μέχρι τους κυκλικούς ρυθμούς

Ο άνθρωπος, όπως και άλλες ζωντανές οργανισμοί, είναι μέρος της βιοσφαίρας, οι ρυθμοί της οποίας συγχρονίζονται με τις 季ονατικές αλλαγές.

Φωτοπεριόδισμα. Κρίσιμη ρόλο παίζει η αλλαγή στη διάρκεια της ημέρας. Η ρητινίτιδα των ματιών καταλαμβάνει την αύξηση του φωτοπεριόδισμα και ο σήμας μέσω του υπεραχιαίου νουκλεούς του υποθαλάμου (τα κύρια βιολογικά ρολόγια) επηρεάζει το ενδοκρινικό σύστημα. Αυτό οδηγεί στη μείωση της παραγωγής μελατονίνης («هورμόνου της νύχτας και της χειμερινής κοιμήσεως») και την αύξηση της έκκρισης σεροτονίνης και ντοπαμίνης, που σχετίζονται με το καλή διάθεση, τη διάθεση και την δραστηριότητα. Ο άνθρωπος φυσιολογικά «ξυπνάει» από την χειμερινή βιοχημική κοιμήση. Οι πρώτες σημάδια αυτής της μεταβολής μπορεί να καταγράφονται ήδη μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο (21-22 Δεκεμβρίου), όταν η ημέρα αρχίζει να αυξάνεται, αλλά ανυποψίαστα.

Σaisonal affektive störung (SAD) και ο αντίθετος του. Μέρος του πληθυσμού αναπτύσσει κατά την осινή-χειμερινή περίοδο ένα υποδεpressive κατάσταση που σχετίζεται με την έλλειψη φωτός. Η αναμονή της άνοιξης για αυτούς τους ανθρώπους είναι μια συνειδητή και έντονη επιθυμία για απελευθέρωση από τα συμπτώματα της SAD. Αντίθετα, με την αύξηση της διάρκειας της ημέρας, εμφανίζεται ένας πλούσιος ενέργεια, ο οποίος υποκειμενικά ερμηνεύεται ως «προσδοκία της άνοιξης».

Εξελικτική μνήμη. Για τους πρόγονούς μας, η άνοιξη σηματοδοτούσε το τέλος του περιόδου έλλειψης τροφής και κρύου, την αύξηση της διαθεσιμότητας πόρων, την ασφάλεια. Η θετική συναισθηματική αντίδραση στις σημαίες της (θερμότητα, πράσινο, τραγούδι των πτηνών) ενισχύθηκε εξελικτικά ως προσαρμοστικός μηχανισμός που αυξάνει την επιβίωση.

Φαινολογικοί τριγγορές: η ημερολόγιο της φύσης

Ο άνθρωπος ξεκινά να περιμένει την άνοιξη όχι με βάση την ημερομηνία του ημερολογίου, αλλά με την εμφάνιση συγκεκριμένων σημάτων-προδείκτων.

Αστρονομικός όριο: το χειμερινό ηλιοστάσιο. Η επίγνωση ότι ο πιο κοντός ημέρα είναι πίσω δίνει μια ψυχολογική βάση.

Κλιματολογικά σημάδια: Η πρώτη μακρά θέρμανση, όταν η θερμοκρασία είναι σταθερά πάνω από το μηδέν το μεσημέρι. Η λήξη της καπνής και η εμφάνιση των πρώτων προτάλων. Στην αστική περιοχή - η εξαφάνιση του χιονιού και η λάσπη.

Ακουστικοί δείκτες: Η αλλαγή στο ακουστικό τοπίο. Η πρώτη σταγόνα - ο ρυθμικός ήχος του λιωμένου χιονιού. Οι φωνές των σινακίων και των μεγάλων σινακίων, που γίνονται ιδιαίτερα κραυγιστικά στο τέλος του Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου ("ημέρα των σινακίων"). Πιο αργά - το κραυγάρισμα των γραβιών, που επιστρέφουν στα γнίδα (στη μεσαία ζώνη της Ρωσίας αυτό είναι το τέλος του Φεβρουαρίου-Μαρτίου).

Οπτικοί βοτανικοί δείκτες: Οι φαινολόγοι πιστεύουν ότι η αναμονή της άνοιξης αντικαθιστάται από την αισθητική της με την εμφάνιση τριών κλειδιών φυτών:

Ολιά σκούρα - οι αθώες της σέριγκα γίνονται ορατές και χρυσαφένιες.

Καστανιά (καρύδι) - ανοίγει μακρύτερες κίτρινες σέριγκα.

Μητέρα και μачήτρα - το πρώτο φωτεινό φυτικό φυτό στις προτάλες.
Όταν τα δει, ο εγκέφαλος λαμβάνει αδιάψευστη απόδειξη της μεταβολής της εποχής.

Πολιτισμικές και ημερολογιακές ορίσματα

Οι βιολογικοί σήματα επικάλυψαν τον ισχυρό πολιτισμικό στρώμα.

Ο λαϊκός ημερολόγιο. Στην σλαβική παράδοση υπήρχε μια σειρά από εορτές-«ανοιξιάτικες», που δομούν την αναμονή: Σρετένιε (15 Φεβρουαρίου) - "Η Χειμερίαν και η Άνοιξη συναντιούνται"; Σοροκί (22 Μαρτίου) - η άφιξη των γερακιών. Αυτές οι ημερομηνίες υπήρχαν ψυχολογικές μάρκες.

Ο πολιτισμικός ημερολόγιο. Η 1 Μαρτίου, ως πρώτη ημέρα της ημερολογιακής άνοιξης, γίνεται επίσημος λόγος για την αναμονή της στην δημόσια περιοχή (θεματικά διακοσμήσεις, διαφήμιση). Ωστόσο, για τους κατοίκους της větρισής των περιοχών της Ρωσίας αυτή η ημερομηνία δεν συμπίπτει με την πραγματική φαινολογική άνοιξη, δημιουργώντας κognitive dissonance.

Ο θρησκευτικός πεντηκοστή. Ο μεγάλος πεντηκοστή στην χριστιανική θρησκεία, συχνά έρχεται στο τέλος του χειμώνα και στο ξεκίνημα της άνοιξης, είναι το χρονικό διάστημα του σώματος και της πνευματικής αναμονής, το οποίο εύκολα αναπαράγεται στην αναμονή της ανανέωσης της φύσης. Η κορύφωση - η Πάσχα, η οποία συμβολικά και συχνά κατά την ώρα συμπίπτει με την κορύφωση της άνοιξης.

Πνευματικές πτυχές και κοινωνική μέτρηση

Ο επηρεασμός της χρονικής προοπτικής. Στη διάρκεια του χειμώνα (Ιανουάριος-Φεβρουάριος) η άνοιξη φαίνεται αβσταθής και μακρινή. Μετά το ηλιοστάσιο ενεργοποιείται ο μηχανισμός θετικού προγνωσμού. Ο άνθρωπος αρχίζει να χτίζει σχέδια για το ζεστό καλοκαίρι, το οποίο αυξάνει τον οπτισμό και δημιουργεί την κατάσταση αναμονής.

Ο κοινωνικός ιός. Η αναμονή της άνοιξης είναι ένα συλλογικό διαδικασία. Η συζήτηση για τα πρώτα σημάδια ("Δείτε τον γράφο!", "Το ήλιος φωτίζει διαφορετικά"), η δημοσίευση σχετικών εικόνων στα κοινωνικά δίκτυα δημιουργούν ένα κοινό συναισθηματικό πεδίο. Αυτό ενισχύεται από τα καθρέφτες νευρώνες, που μας κάνουν να μοιραζόμαστε τις συναισθήσεις των γύρω μας.

Η γενικευμένη ανησυχία και η ελπίδα. Στις συνθήκες των σύγχρονων προκλήσεων (κλιματικές αλλαγές, κοινωνική αναταραχή) η άνοιξη ως σύμβολο κύκλου, αναγέννησης και σταθερότητας του κόσμου γίνεται ιδιαίτερα σημαντική ψυχολογική κρατήρας. Η αναμονή της μπορεί να είναι μια ανυποσυνείδητη μορφή αναζήτησης σημείου σταθερότητας.

Ενδιαφέροντα γεγονότα και παραδείγματα

Φαινολογία και πόλεμος. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και άλλων συγκρούσεων, η γνώση των φαινολογικών σημάτων (κατάσταση της γης, η άνοιξη των φύλλων) ήταν κρίσιμη για το σχέδιο επιθέσεων ("ρασπούτιση"). Η αναμονή της άνοιξης για το στρατηγείο είχε σοβαρά πρακτικά στρατηγική χαρακτήρα.

Πόλη vs γη. Ο κάτοικος της πόλης ξεκινά να περιμένει την άνοιξη αργότερα από τον κατοίκη της γης, αλλά πιο έντονα. Είναι αποσυνδεδεμένος από πολλούς φυσικούς τριγγορές (άρωμα της γης, κατάσταση των αγρών), αλλά πιο ευαίσθητος στους οπτικούς δείκτες των πάρκων και στους "φωτεινούς φωτισμούς" των γιγαντιαίων κτιρίων. Για τον κατοίκη της γης η άνοιξη είναι κυρίως η έναρξη των εργασιών, και η αναμονή σχετίζεται με την πρακτική σύνθεση.

"Ανοιξιάτικη κούραση" (Frühjahrsmüdigkeit). Παράδοξα, στη διάρκεια της μετάβασης από τον χειμερόν και την άνοιξη πολλοί άνθρωποι βιώνουν πτώση των δυνάμεων. Αυτό σχετίζεται με την ανασύνταξη του οργανισμού: οι σφίγγες επεκτείνονται με την αύξηση της θερμοκρασίας, η πίεση μπορεί να πέσει, η ανασύνταξη του ενδοκρινικού φόντου απαιτεί ενέργεια. Επομένως, η αναμονή της άνοιξης μπορεί να συνοδεύεται από φυσικό δυσφορία.

Αρτιοποίηση. Η παράδοση της καλλιέργειας των κλαδιών της ιβίσκου, της βελβίδας, της αχλαδιάς για την 8 Μαρτίου είναι μια προσπάθεια να προσεγγίσει το επιθυμητό σεζόν, παίζοντας με τους βιολογικούς διαδικασίες των φυτών. Αυτό είναι ένα ριτύου, που ικανοποιεί την ανάγκη για οπτικό απόδειξη της πλησιμότητας της άνοιξης.

Συμπέρασμα

Ο άνθρωπος ξεκινά να περιμένει την άνοιξη όχι σε κάποιον μοναδικό χρόνο. Αυτό είναι ένα καταιγιστικός διαδικασία, που ξεκινά από το ηλιοστάσιο, ενισχύεται από τις πρώτες φυσικές σήματα (φως, ήχος, θερμοκρασία) και κατανοητό μέσω πολιτισμικών κώδικες. Η νευροβιολογία εξηγεί την βασική υποκείμενη του αναμονής - την ανασύνταξη της βιοχημίας του εγκεφάλου. Η φαινολογία του δίνει συγκεκριμένες, παρατηρήσιμες οδηγούς. Η κουλτούρα και η κοινωνική αλληλεπίδραση κάνουν την αναμονή κοινή και κατανοητή. Επομένως, η αναμονή της άνοιξης δεν είναι μια παθητική αναμονή, αλλά ένα ενεργό διάλογος μεταξύ του αρχαίου εξελικτικό μας "εγώ", του σύγχρονου μας οργανισμού και του περιβάλλοντος μας. Αυτό είναι ένα βασικό εμπειρικό, που θυμίζει ότι είμαστε αναπόσπαστο μέρος της φύσης και τα κύκλους της συνεχίζουν να χτυπούν μέσα μας, ακόμα και μέσα στο σκυρόδεμα και τα ψηφιακά οθόνες. Η πρώτη σκέψη για την άνοιξη είναι ο πρώτος σημάδι ότι οι εσωτερικοί μας ρυθμοί, συγκρίνοντας με τον κόσμο, ανακαλύπτουν την επιθυμητή μεταβολή.

Permanent link to this publication: