Είναι η σκύλα像我 ο ιδιοκτήτης της: μύθοι, έρευνες και μαγεία της ομοιότητας

Έχετε ποτέ δει μια ζευγάδα «ιδιοκτήτης — σκύλος» και να σκέφτεστε: «Ο, πώς είναι τόσο όμοιοι;» ή, αντίθετα, να παρατηρείτε ότι ο σκύλος συγχωρεία με την εμφάνιση και τον τρόπο συμπεριφοράς του ανθρώπου του; Αυτό το φαινόμενο έχει γίνει αντικείμενο λαϊκής σοφίας, αστειχείων και حتى επιστημονικών ερευνών. Η ερώτηση «είναι η σκύλα像我 ο ιδιοκτήτης της;» απασχολεί όχι μόνο τους απλούς πολίτες, αλλά και τους ψυχολόγους, τους εθολόγους και حتى τους γενετιστές. Και, όπως συχνά συμβαίνει, η απάντηση αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετη και ενδιαφέρουσα από ένα απλό «ναι» ή «όχι».

Ο φαινόμενος της ομοιότητας: γιατί βλέπουμε τον εαυτό μας στα ζώα μας

Ας ξεκινήσουμε με το ότι η ιδέα της ομοιότητας σκύλου και ιδιοκτήτη δεν είναι άφθονη. Υπάρχει ολόκληρη κατεύθυνση στη ψυχολογία που μελετά γιατί οι άνθρωποι επιλέγουν σκύλους που μοιάζουν με τον εαυτό τους. Αυτό το φαινόμενο έχει και το όνομα «η επίδραση συγχρονισμού» ή «ο άγνωστος επιλογή». Είμαστε προδιάθετοι να επιλέγουμε αυτό που μας είναι γνωστό, αυτό που αντικατοπτρίζει την εσωτερική μας ταυτότητα. Αν έχετε γυαλιστερό και μαλακό πρόσωπο, είναι πιο πιθανό να επιλέξετε σκύλο με γυαλιστερό και φιλικό πρόσωπο. Αν έχετε λεπτό σώμα και οξυμένα χαρακτηριστικά, μπορείτε να προτιμήσετε έναν πιο φιλόδοξο, «αγγιωτό» σκύλο.

Υπάρχει και ένας άλλος μηχανισμός: η απόδοση. Είμαστε ικανοι να προσδίδουμε στα ζώα χαρακτηριστικά που θέλουμε να δούμε σε εαυτόν μας, ή που μας αρέσουν. Για παράδειγμα, αν πιστεύετε ότι είστε ήρεμος και ισορροπημένος, μπορείτε να επιλέξετε σκύλο που σας φαίνεται «φιλοσοφικός» και αργός. Με την πάροδο του χρόνου, ξεκινάτε να παρατηρείτε ότι έχεις αυτές τις ιδιότητες που ήδη υπάρχουν σε εσάς και αυτό ενισχύει την αίσθηση της ομοιότητας.

Επιστημονικές έρευνες: τι λένε οι επιστήμονες

Το 2012, ένας κύκλος ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας πραγματοποίησε έναν ενδιαφέρον πειραματισμό. Εμφάνισαν στους συμμετέχοντες φωτογραφίες ανθρώπων και των σκύλων τους, και στη συνέχεια τους ζήτησαν να υποθέσουν ποιος είναι στο ζευγάρι. Οι συμμετέχοντες ανέβαιναν με υψηλή ακρίβεια τις ζευγάδες «ιδιοκτήτης — σκύλος», ακόμη και αν δεν τους ήταν γνωστοί αυτοί οι άνθρωποι. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι πραγματικά είναι προδιάθετοι να επιλέγουν σκύλους που είναι εξωτερικά σύμφωνοι μαζί τους.

Άλλες έρευνες επιβεβαίωσαν ότι η ομοιότητα αφορά όχι μόνο την εμφάνιση, αλλά και τον χαρακτήρα. Οι σκύλοι, όπως και οι άνθρωποι, μπορούν να είναι εξωτερικοί ή εσωτερικοί, ήρεμοι ή ανήσυχοι, και συχνά «αντιστοιχούν» στο χαρακτήρα του ιδιοκτήτη. Αυτό εξηγείται με το ότι περνάμε πολύ χρόνο με τους σκύλους και αυτοί απορροφούν τις συνήθειες, τους ρυθμούς ζωής και ακόμη και τη μιμή του ιδιοκτήτη. Και εμείς, από την άλλη πλευρά, ανυποσυνείδητα ενισχύουμε το comportment που μας είναι κοντά.

Η σκυλομυϊκή έκφραση: γιατί βλέπουμε ανθρώπινες εκφράσεις

Ένα από τα πιο θαυμάσια ανακαλύψεις των τελευταίων ετών σχετίζεται με τη μυϊκή έκφραση των σκύλων. Αποδεικνύεται ότι οι σκύλοι μπορούν να ανεβάσουν το εσωτερικό μέρος των βλεφάρων τους, κάνοντας τα μάτια τους μεγαλύτερα και δίνοντας μια έκφραση «παιχνιδιάρικου σκύλου». Αυτή η ικανότητα εμφανίστηκε σε αυτούς κατά τη διάρκεια της εξοικονόμησης και είναι ειδικά «προσαρμοσμένη» για την αλληλεπίδραση με τον άνθρωπο. Όταν η σκύλα σας βλέπει με ένα «κατανόηση» βλέμμα, αυτή είναι απλώς να σας διαχειρίζεται την αίσθηση της εμπάθειας, αντιγράφοντας τις εκφράσεις που θεωρείτε ανθρώπινες.

Οι έρευνες δείχνουν ότι οι ιδιοκτήτες συχνά αποδίδουν στις σκύλες τους ανθρώπινες εκφράσεις — λύπη, χαρά, ντροπή, ακόμη και αίσθημα χιούμορ. Και φυσικά, αυτές οι εκφράσεις τις «προβάλλουν» στο ζώο. Έτσι δημιουργείται η παράσταση ότι η σκύλα μας κατανοεί μας με μια λέξη και حتى εξωτερικά εκφράζει τα ίδια συναισθήματα.

Ο τρόπος ζωής και η ομοιότητα: γίνουμε όμοιοι μεταξύ μας

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ομοιότητα προκύπτει όχι μόνο από την επιλογή, αλλά και από τη συμβίωση. Αν οδηγείτε έναν ενεργό τρόπο ζωής, πολλά βόλτα, ταξίδια, η σκύλα σας θα είναι σε καλή κατάσταση, με φιλόδοξο σώμα και λαμπερή γούνα. Αν προτιμάτε ήρεμα βράδια στο σπίτι, ο σκύλος σας θα είναι πιο χαλαρός, μπορεί να είναι και λίγο παχύτερος.

Επίσης, οι συνήθειές μας επηρεάζουν το comportment της σκύλας. Αν είστε ερεθισμένοι, η σκύλα μπορεί να γίνει πιο ανήσυχη. Αν είστε ήρεμοι — η σκύλα επίσης θα είναι ισορροπημένη. Αυτό δεν είναι μαγεία, αλλά βασική ψυχολογία: οι σκύλοι κατανοούν την κατάσταση μας μέσω του φωνήματος, των αρώματος, των κινήσεων και της μυϊκής έκφρασης και προσαρμόζονται σε αυτήν. Αυτό δημιουργεί την αίσθηση ότι είμαστε «μια και η ίδια αίμα».

Η ιδέα της ιδιοκτητικής επιλογής: επιλέγουμε τον εαυτό μας

Ένας ενδιαφέρων άκρος είναι ότι συχνά επιλέγουμε σκύλους που μοιάζουν όχι μόνο με τον εαυτό μας, αλλά και με σημαντικούς ανθρώπους από το παρελθόν μας. Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι μπορούμε να αναζητούμε σε έναν σκύλο τις ιδιότητες του ανθρώπου που αγαπούσαμε ή για τον οποίο μας λυπάμε. Επομένως, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν σκύλους που μοιάζουν με τον παππού τους, τον πρώην σύντροφό τους ή ακόμη και με τον εαυτό τους στην παιδική ηλικία. Αυτό προσθέτει βάθος στο φαινόμενο της ομοιότητας.

Έρευνα χαρακτήρα: πόσο είμαστε όμοιοι στο comportment

Το 2019, πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη έρευνα που εξέτασε τις προσωπικές χαρακτηριστικές των ιδιοκτητών και των σκύλων τους. Αποδείχθηκε ότι υπάρχουν πραγματικές συνδέσεις μεταξύ τους για χαρακτηριστικά όπως ο νευρωτισμός, η ευγένεια και η εξωτερικότητα. Οι ιδιοκτήτες με υψηλό επίπεδο άγχους επιλέγουν σκύλους που επίσης δείχνουν σημάδια άγχους. Και οι άνθρωποι με υψηλό επίπεδο ανοιχτότητας προς νέες εμπειρίες συχνά υιοθετούν σκύλους που εύκολα προσαρμόζονται σε νέες καταστάσεις.

Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι οι επιθετικοί σκύλοι ζουν συχνά σε ανθρώπους που έχουν προδιάθεση για επιθετικό comportment. Αυτό δεν σημαίνει ότι κακοί άνθρωποι υιοθετούν κακές σκύλες, αλλά δείχνει ότι συγκεκριμένες χαρακτηριστικές ενισχύονται στη ζευγάδα «άνθρωπος — σκύλος».

Γιατί θέλουμε να πιστεύουμε ότι η σκύλα μας μοιάζει με εμάς

Η επιθυμία να δούμε την σκύλα μας ως απόρροια του εαυτού μας έχει βαθιά ψυχολογικό νόημα. Αυτό ενισχύει τη σχέση μας, μας δίνει αίσθηση ενότητας και κατανόησης. Σentiμείνουμε ότι μας βλέπουν και μας αποδέχονται. Όταν η σκύλα μας επαναλαμβάνει τις συνήθειές μας ή ακόμη και κοιμάται στη ίδια θέση που και εμείς, αυτό προκαλεί χαμόγελο και αίσθηση μαγείας. Προβάλλουμε στην σκύλα μας την καλύτερη μας έκδοση και αυτή απαντά μας με τον ίδιο τρόπο.

Επιπλέον, αν πιστεύουμε ότι η σκύλα μας μοιάζει με εμάς, αυτό ενισχύει την αυτοεκτίμησή μας. Γιατί αν είμαι ένας καλός άνθρωπος και η σκύλα μου μοιάζει με μένα, σημαίνει ότι και αυτή είναι καλή.

Υπάρχουν εξαιρέσεις: όταν η σκύλα δεν μοιάζει καθόλου με τον ιδιοκτήτη

Φυσικά, υπάρχουν και αντίθετα παραδείγματα. Πολλές σκύλες φαίνονται και συμπεριφέρονται τελείως αντίθετα από τους ιδιοκτήτες τους. Ένας εξωτερικός επιλέγει μια ήρεμη και φιλοσοφική σκύλα, ενώ ένας άνθρωπος που φοβάται τον θόρυβο επιλέγει έναν δυνατό και ενεργητικό σκύλο. Εδώ εμπλέκεται ένας άλλος μηχανισμός: αναζητούμε στην σκύλα το τι μας λείπει. Αυτό είναι επίσης μια μορφή αντιστάθμισης και λειτουργεί.

Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος που διστάζει να εκφράσει συναισθήματα μπορεί να επιλέξει σκύλο που εκφράζει ανοιχτά την χαρά. Αυτός ο σκύλος γίνεται ένα «επιτρέπον» στις συναισθήματα που μας λείπουν από εμάς.

Η morale: η ομοιότητα δεν είναι καταδίκη, αλλά ευκαιρία

Η ομοιότητα της σκύλας με τον ιδιοκτήτη της δεν είναι σημάδι γενετικής συγγένειας, αλλά αποτέλεσμα μακράς συνεχούς συνύπαρξης, ψυχολογικής απόδοσης και αμοιβαίου επηρεασμού. Προσέλκυουμε αυτούς που μας είναι κοντά και ενισχύουμε αυτό το όμοιο μέσω των συνήθειών, των συναισθημάτων και της φροντίδας.

Ωστόσο, ακόμη και αν η σκύλα σας δεν μοιάζει καθόλου με εσάς, αυτό δεν κάνει τη σχέση σας λιγότερο σημαντική. Αντίθετα, οι διαφορές μπορούν να είναι πηγή ανάπτυξης και αμοιβαίας πλούτο. Η σκύλα μπορεί να μας διδάξει να χαρούμε τις απλές στιγμές, και εμείς μπορούμε να της δώσουμε το αίσθημα της ασφάλειας.

Συμπέρασμα

Έτσι, είναι η σκύλα像我 ο ιδιοκτήτης της; Οι έρευνες λένε — ναι, συχνά είναι. Και εξωτερικά, και χαρακτήρα. Αλλά αυτό δεν είναι ένα σκληρό κανόνα, αλλά περισσότερο μια τάση που προκύπτει από την ανάγκη μας να βλέπουμε τον εαυτό μας στον άλλον. Η ομοιότητα δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα μακράς διαδρομής που περπατάμε μαζί με τον σκύλο μας. Και είναι ακριβώς αυτή η διαδρομή που κάνει την φιλία μας μοναδική και μοναδική.

Permanent link to this publication: