Σχολική τάξη. Αroma γκρίζου και φόβου. Στη θέσεις των μαθητών κάθονται οι μαμάδες και οι πατέρες. Η δασκάλα står μπροστά από το πίνακα και εξηγεί πώς να λύσουμε εξισώσεις στον τρίτο κλάσο. Ανοιχτός ρόλος για τους γονείς δεν είναι θέατρο. Είναι εξέταση για όλους. Για τον δάσκαλο - για την επαγγελματική κατάσταση. Για τους γονείς - για την κατανόηση του τι κάνουν τα παιδιά τους για 6 ώρες την ημέρα. Και για τα παιδιά - για την ικανότητα να δείξουν τον εαυτό τους. Αλλά συχνά τέτοιος ρόλος μετατρέπεται σε καρναβάλι. Ας δούμε πώς πρέπει να είναι και πώς δεν πρέπει.

Γιατί η σχολή έχει ανοιχτούς ρόλους για τους γονείς

Η επίσημη στόχος: να αυξήσει τη συμμετοχή των γονέων στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Να δείξει τα μέθοδα της διδασκαλίας. Να αποκτήσει εμπιστοσύνη μεταξύ της σχολής και της οικογένειας. Η ανεπίσημη: να ενημερώσει την ηγεσία ότι η δουλειά προχωράει. Και να ελέγξει πώς ο δάσκαλος ανταποκρίνεται στην κοινό.

Για τους γονείς, ο ανοιχτός ρόλος είναι η ευκαιρία να δουν το παιδί τους σε μια άλλη κατάσταση. Δεν στο σπίτι όπου διοικεί, αλλά στην τάξη όπου υπακούει στις κανόνες. Να μάθουν πόσο ενεργό είναι, πώς απαντά, πώς επικοινωνεί με τους συμμαθητές του.

Για τον δάσκαλο - άγχος. Γιατί τον αξιολογούν όχι μόνο οι μαθητές, αλλά και οι ενήλικες που συχνά γνωρίζουν περισσότερα για το θέμα (ή πιστεύουν ότι γνωρίζουν περισσότερα). Ο δάσκαλος πρέπει να δείξει τη μεθοδολογία, αλλά όχι να υπερπαίζει.

Για τα παιδιά - διπλό άγχος. Από τη μια πλευρά, ο δάσκαλος. Από την άλλη - οι γονείς που κοιτούν από πίσω. Το παιδί μπορεί να νιώσει ντροπή, να κλείσει ή, αντίθετα, να αρχίσει να κουνιέται.

Πώς διεξάγεται ο ιδανικός ανοιχτός ρόλος

Ο ιδανικός τρόπος: ο ρόλος δεν διαφέρει από τον κανονικό. Δεν υπάρχουν επαναλήψεις, δεν υπάρχουν «μαθημένα» απαντήσεις. Οι γονείς κάθονται πίσω, δεν παρεμβαίνουν, δεν δίνουν οδηγίες. Ο δάσκαλος εργάζεται στο κανονικό του ρόλο: ρωτά, εξηγεί, δίνει βαθμούς. Τα παιδιά δεν γνωρίζουν ότι τους παρατηρούν. Ή γνωρίζουν, αλλά δεν φοβούνται.

Ο χρονοδιάγραμμα του ρόλου: οργανωτικός χρόνος (1 λεπτό), επαναφορά του προηγούμενου (5-7 λεπτά), εξήγηση νέας θεματικής (15 λεπτά), επαναφορά (10 λεπτά), αυτοδύναμη εργασία (5 λεπτά), συμπέρασμα (2 λεπτά). Επιπλέον, φυσική άσκηση, αν τα παιδιά είναι μικρούς.

Ο δάσκαλος χρησιμοποιεί εικονικό υλικό: εικόνες, παρουσίαση, υλικό κατανομής. Ζητά ερωτήσεις διαφορετικού επιπέδου: και για τους 弱ούς μαθητές, και για τους ισχυρούς. Δεν εστιάζει σε ένα και το ίδιο. Προορίζει προσπάθειες, ακόμη και αν η απάντηση είναι λάθος. Δεν κρίνει.

Οι γονείς κάθονται σιωπηρά. Τα τηλέφωνα σε σίγαση. Αν το παιδί γυρίσει, χτυπήσει τη μύτη - η μάνα χαμογελά και δείχνει «κλάση», αλλά δεν μιλάει. Μετά τον ρόλο - σύντομη συζήτηση με τον δάσκαλο χωρίς τα παιδιά, όπου οι γονείς κάνουν ερωτήσεις.

Οι πιο συχνές λάθη των δασκάλων

Η πρώτη: η επαναληψή με τα παιδιά. Ο δάσκαλος λέει μια εβδομάδα πριν από τον ρόλο: «Θα διαβάσουμε αυτό το κείμενο, ο Βοβόρας απαντά σε αυτό το ερώτημα, η Μάσα τραβάει το χέρι της». Τελικά ο ρόλος μετατρέπεται σε θέατρο. Οι γονείς βλέπουν την πλαστή. Οι μαθητές είναι νευρικοί, φοβούνται να κάνουν λάθος.

Η δεύτερη: κραυγές και νεύρωση. Ο δάσκαλος σπάει τα παιδιά όταν οι γονείς είναι παρόντες. Αυτό υπονομεύει την αξιοπιστία και δείχνει ανεπαρκή επάρκεια.

Η τρίτη: η ερώτηση μόνο ενός μαθητή. Ο δάσκαλος «φέρνει» γνώσεις από τον Πετρόβα για 20 λεπτά, ενώ οι υπόλοιποι 25 μαθητές κάθονται και κουράζονται. Οι γονείς δεν ενδιαφέρονται.

Η τέταρτη: η αγνόηση των γονέων. Ο δάσκαλος δεν χαιρετά, δεν εξηγεί το θέμα του ρόλου, δεν δίνει ερωτήσεις (π.χ. να γράψουν σύντομα τι κατάλαβαν). Οι γονείς νιώθουν περιττοί.

Η πέμπτη: υπερβολική αμοιβαία αναγνώριση ή, αντίθετα, υποτίμηση των βαθμών όταν οι γονείς είναι παρόντες. «Ας δούμε τον Σάσα που είναι τόσο καλός, αλλά η Οля, δυστυχώς...». Δεν πρέπει να κάνουμε αυτό.

Η έκτη: η υπερβολική δυσκολία. Ο δάσκαλος προσπαθεί να δείξει πόσο καλός είναι και δίνει υλικό που τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν. Αυτό προκαλεί ανησυχία και οργή στους γονείς.

Πώς να συμπεριφέρεται ο γονέας στον ανοιχτό ρόλο

Το χρυσό κανόνας: μη παρεμβαίνετε. Μη δίνετε οδηγίες στο παιδί, μη φωνάζετε «μη γυρίζεις!», μη διορθώνετε τον δάσκαλο. Η δουλειά σας είναι να παρατηρείτε και να κάνετε συμπεράσματα. Αν το παιδί γυρίσει και σας κοιτάζει, χαμογελάστε και σηκώστε το χέρι. Μη δείχνετε τρόμο.

Δεν επιτρέπεται: να τρώτε, να πίνετε, να μιλάτε στο τηλέφωνο, να σχολιάζετε δυνατά, να κοιτάζετε τους άλλους γονείς και να μιλάτε γρήγορα. Μπορείτε να κάνετε σημειώσεις για εαυτόν (για να κάνετε ερωτήσεις αργότερα).

Αν το παιδί φαίνεται να στενάζει (πλακώνει, τρέμει, δεν μπορεί να απαντήσει στο στοιχειώδες), μην το ρίχνετε στο δάσκαλο. Αναμονή μέχρι το τέλος του ρόλου, προσέγγιστε τον δάσκαλο και συζητήστε. Πιθανώς το παιδί έχει φόβο για τις δημόσιες απαντήσεις.

Μετά τον ρόλο, χαιρετίστε το παιδί για συγκεκριμένες επιτυχίες. «Μου άρεσε πώς εξήγησες την άσκηση». Μη κατηγορείτε για λάθη. Καλύτερα ρωτήστε: «Τι ήταν το πιο δύσκολο; Ας προπονηθούμε στο σπίτι».

Τυπικές αντιδράσεις των παιδιών και πώς να τις αποδεχτείτε

Το παιδί νιώθει ντροπή, μιλάει γρήγορα, μπερδεύεται. Αυτό είναι φυσιολογικό. Η παρουσία των γονέων είναι άγχος. Δεν πρέπει να το κατηγορείτε μετά. Καλύτερα να παίξετε στο σπίτι το «σχολείο», όπου εσείς είστε ο μαθητής και το παιδί ο δάσκαλος. Θα αναλάβει και θα χαλαρώσει.

Το παιδί, αντίθετα, παίζει, κουνιέται, προσπαθεί να προσελκύσει την προσοχή. Αυτό είναι μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει το άγχος μέσω του χιούμορ ή της ενοχλητικότητας. Μη γελιάσετε με το παιδί, αλλά ούτε το κατηγορήστε μπροστά σε όλους. Μετά τον ρόλο, πείτε: «Σήμερα σας έκανε το χιούμορ, αλλά δεν καταλάβατε αν γνωρίζετε το μάθημα. Ας το επαναλάβουμε στο σπίτι».

Το παιδί δεν σηκώνει το χέρι, ακόμη και αν ξέρει. Πιθανώς φοβάται να κάνει λάθος όταν οι γονείς είναι παρόντες. Συζητήστε με τον δάσκαλο για να τον καλεί να απαντήσει στις επόμενες ώρες, όταν οι γονείς θα έχουν φύγει.

Το παιδί απορρίπτει να βγει στο πίνακα. Μη το forzaτε. Ζητήστε από τον δάσκαλο να καλέσει κάποιον άλλο. Μετά τον ρόλο, εξετάστε την αιτία: φοβάται τον πίνακα; φοβάται ότι θα σας καταδικάσετε;

Το παιδί κλαίει. Βγάλτε το από την τάξη, успокойτε το, δώστε του νερό. Συμφωνήστε με τον δάσκαλο ότι σήμερα δεν θα απαντήσει. Μη το κατηγορείτε.

Πώς ο δάσκαλος να προετοιμαστεί για τον ανοιχτό ρόλο

Δύο εβδομάδες πριν από τον ρόλο, να ενημερώσει τους γονείς για την ημερομηνία και την ώρα, να ζητήσει να επιβεβαιώσουν την παρουσία τους. Να διανείμει έντυπο: πώς να συμπεριφέρονται, τι να κάνουν και τι όχι.

Μια εβδομάδα πριν: να σχεδιάσει τον χρονοδιάγραμμα του ρόλου, αλλά όχι να επαναλάβει μαζί με τα παιδιά. Να προετοιμάσει υλικό κατανομής (καρτέλες, τεστ) για τους γονείς, ώστε και αυτοί να είναι απασχολημένοι. Για παράδειγμα, να δώσει φύλλα με ερωτήσεις: «Τι μάθατε σήμερα για τις μεθόδους διδασκαλίας;» ή «Ποια είναι οι δυσκολίες του παιδιού σας;».

Ημέρα πριν από τον ρόλο: να αερίσει την τάξη, να ελέγξει το γράσινο, τον πίνακα, τον προβολέα. Να προετοιμάσει θέσεις για τους γονείς πίσω ή στο πλάι, όχι μεταξύ των παιδιών.

Στην αρχή του ρόλου: να χαιρετήσει τους γονείς, να παρουσιάσει σύντομα τον χρονοδιάγραμμα, να πει: «Μπορείτε να κάνετε σημειώσεις, θα κάνετε ερωτήσεις μετά». Κατά τη διάρκεια του ρόλου: να μην κοιτάζει μόνο τους γονείς, αλλά και τα παιδιά. Να ακολουθεί σωστά τον χρονοδιάγραμμα, να μην παρατείνει.

Στο τέλος του ρόλου: να ευχαριστήσει τους γονείς για την προσοχή. Να απαντήσει στις ερωτήσεις (5-10 λεπτά). Να μην μπει σε συζητήσεις «αλλά μας έμαθαν διαφορετικά στη σχολή». Να μιλήσει ευγενικά: «Αυτή τη στιγμή έχουμε διαφορετική προγραμματιστική, αλλά θα λάβω υπόψη σας την άποψή σας».

Ανάλυση του ρόλου: τι να δουν οι γονείς

Δείτε όχι τα γνώσεις του παιδιού, αλλά τον τρόπο. Είναι ο δάσκαλος ενεργός σε όλους τους μαθητές ή μόνο στους αγαπημένους του; Πόσο συχνά ακούγεται η επαινέση και η κριτική; Δίνουν οι μαθητές να σκεφτούν ή απαιτούν άμεση απάντηση; Υπάρχει εικονικό υλικό; Είναι άνετα τα παιδιά; Δεν κρίνει ο δάσκαλος;

Δείτε το παιδί σας: τραβάει το χέρι; Φοβάται; Με ποιον κάθεται; Δεν τον σαρώνουν οι συμμαθητές; Δεν τον αποσπά; Καταγράψτε αυτές τις παρατηρήσεις, αλλά μην κάνετε γρήγορα συμπεράσματα. Πιθανώς το παιδί είναι απλώς κουρασμένο ή νευρικό.

Συν συγκρίνετε με άλλους ρόλους (αν θα είναι δυνατόν). Σε έναν δάσκαλο οι μαθητές γελούν και σηκώνουν το χέρι, σε έναν άλλο κάθονται σιωπηρά και φοβούνται. Κάντε συμπεράσματα για την ποιότητα της διδασκαλίας.

Τι να κάνετε μετά τον ανοιχτό ρόλο

Χαιρετίστε το παιδί για συγκεκριμένες επιτυχίες. «Μου άρεσε πώς εξήγησες την άσκηση». Μη κατηγορείτε για λάθη. Καλύτερα ρωτήστε: «Τι ήταν το πιο δύσκολο; Ας προπονηθούμε στο σπίτι».

Αν έχετε ερωτήσεις για τον δάσκαλο, γράψτε τις και προγραμματίστε ξεχωριστή συνάντηση. Μη συζητάτε τον δάσκαλο με τους άλλους γονείς μπροστά από τα παιδιά - τα παιδιά ακούν και μεταφέρουν στη σχολή.

Αν δείτε συστηματικές προβλήματα (ο δάσκαλος κρίνει, τα παιδιά φοβούνται, η προγραμματιστική δεν απορροφάται), συζητή
© elibrary.gr

Permanent link to this publication: